ددارالانشأ د ډاډګیرنې پیغام

دافغانستان دملي پرمختګ ګوند

په ډیره خواشینۍ سره مو خبر تر لاسه کړ چى دهیواد ، خلکو ، سولې دښمنانو اوګوډاګیانو نن د دوشنبې په ورځ په کابل کى د یوه تروریستي  اوغلچکي برید په کولو سره زموږ یو شمېر بیګناه اوغریب هیوادوال ټپيان او  په شهادت ورسول  .

دا ډول تروریستي بریدونه د افغانانو روحیه ،ملي یووالې اودسولې هڅې نشي کمزوری کولای ۔

د افغانستان دملي پرمختګ ګوند  دارالانشأ دا برید  په کلکو الفاظو سره غندي  او د جنګ له ښکېلو غاړو غواړي چى د سولې  اومذاکرې مېز ته کښېني او له افغان وژنې لاس واخلي.

دافغانستان دملی پرمختګ گوند دارالانشأپه پېښه کى د شهیدانو لپاره د لوې خدای ج له درباره جنت الفردوس او ټپیانو ته د عاجلې شفاء غوښتنه او کورنیو ته ېى د تسلیت مراتب وړاندي کوي .

دافغانستان دملي پرمختګ ګوند دارلانشأ

سوله حياتی اړتيا ده

حکيم روان

 د جګړې څلويښت کلنې غميزې ګران هيواد افغانستان ته داسې زيانونه واړول چې تر پيړيو به ددې جګړې د اور او لوګيو ، تباهيو ، وژنو او وينو ، بګنوونکی ياد په ذهنونو کې پاتې وي او د ټولنيز ژوند په ټولو اړخونو به يې شوم سيورۍ پروت وي .

افغانستان يوې تلپاتې سولې ته اړتيا لري چې د ټولنې د پرلپسې او هر اړخيزې ودې له پاره مختلف ډګرونه پرانيزي . تلپاتې سوله هغه وخت ممکنه ده چې سوله د خلکو له پاره آزادي ، حقوقی برابری ، ورورولي ، اقتصادی بسيا او معنوی بډاينه د ځانه سره په ارمغان راوړي . که د خلکو آزادي سلب شی او حقوق يې پايمال شي ، خلک د خپلو آزاديو او حقوقو د تر لاسه کولو له پاره د غاصب  پرضد اقدام کوي او په طبيعی توګه سوله له منځه ځي .

 مونږ طالبی سوله ، امن او ارامی د وحشت ، بربريت ، ويرې اچونې ، کرکې ، جهالت او طالبی واکمنۍ په بيه نه غواړو . داسې سوله په حقيقت کې د يوه بل پيليدونکی جنګ سريزه ده . هر افغان شاهد دی چې نننۍ انډوخر ، جګړې او تباهۍ د طالبی واکمنی پايله ده .

سوله د ټولنې دايمی اړتيا ده ، خو سوله په واکمنو لاسو ساتل کيږی او د سولې د ساتلو د پاره د واک  وړ استعمال په پوهه پورې اړه لري . هغه څوک سوله ساتلی شي ، چې په واک پورې د تړلو مسألو د حل پوهه او توان ولري .

د جنګ دوام د څو جهادی غلو، د آی-اس-آی د څو نوکرو طالبانو او د جنګ د تمويلوونکو خارجی ملاتړو په ګټه ، خو افغان ملت ته ملاماتوونکي او جبران نه منونکي زيانونه رسوي .

زمونږ د ټولنې سوله دوو فاکتورونو چې دواړه خارجی ملاتړ لري ، برمته کړي ده .

۱- طالبان

۲- چورګر مجاهدين يا جنګسالاران

طالبان

–  د طالبانو سره د سولې لومړنۍ ګام د طالبانو او افغان حکومت ترمنځ مستقيمې خبرې آترې دي . دواړه خواوې بايد په دې باور خبرې آترې پیل کړی چې د کړکېچ څخه د وتو يواځينی الترناتيف خبرې آترې دی . دواړه خواوې بايد ياد ولري، څو پورې چې زور غږيږي ، انسانيت او عقل خاموش پاتې کيږي . زور غواړي  ناروا ، تيری ، خشونت او بدمرغۍ ته توجيه پيدا کړي ، خو عقل بيا منطق استدلال ، انسانيت ، پوهې ، عدالت ، آزادی او نيکمرغي ته لار پرانيزي .

– خبرې آترې بايد د افغانی دود او دستور سره سم د متقابل درناوی او باور په فضا کې پيل شی او موخه يې افغان ولس او افغان هيواد ته د سولې او امن راګرځول وي . دواړه خواوې بايد سولې ته رسيدل ګډه بريا وبولي .

– خبرې آترې يا مذاکرات هغه وخت ادامه موندلای شي چې د توپک خوله بنده شی . ( اوربند )

– د خبرو آترو خواوې بايد  د خبرو آترو د دوام اصل ته درناوی وکړي . د خبرو آترو لارې معمولا له لوړو، ژورو او کږليچونو تيريږي . د خبرو آترو دوام او پر خبرو آترو ټينګار سولې ته د ژمنتيا اصل دی .

– د جګړې دواړې خواوې بايد د خلکو حقوقو او آزاديو ته درناوی وکړي . په افغانستان کې واکمنی د افغانستان د اساسی قانون له مخې په خلکو پورې اړه لري . مانا دا چې د جنګ اړخونه په واک پورې تړلی مسألې بايد د خلکو په اراده پورې تړلی وبولي . ( انتخابات )

– د هيواد د سياسی نظام او د افغانستان د اساسی قانون په اړه د جګړې خواوې د بحث حق نه لري ، په دې مواردو کې د بحث صلاحيت يواځې د افغانستان په خلکو پورې اړه لري . ( لويه جرګه ، ريفراندوم )

– طالبان بايد خپل جنګی تشکيلات ړنګ ، وسلې او مهمات د هيواد امنيتی ځواکونو ته تسليم او د جنګی تروريستی ډلو ( القاعده ، پاکستانی سلګونه تروريستی شبکې ) سره خپل اړيکی پرې کړي او د هيواد د اساسی قانون په سيوره کې د هيواد د سياسی ژوند برخه وګرځي .

– د طالبانو د مشرانو د امنيت او مصؤنيت مسألې بايد د خبرو اترو د اجنداء جز وي . افغان دولت د طالب مشرانو د اسايش او سياسی فعاليت د پاره د مصؤن چاپيريال ذمه وار دی .

چورګر مجاهدين او جنګسالاران

–  چورګر مجاهدين د جګړي پر اور تيل پاشی . ددې له پاره چې اوبه خړې وي او دوی پکې خپل ماهيان ونيسی . د مجاهدينو داړه مارې ډلې د سولې او امن له راتګه او دغنيمت شوو مليونونو او ملياردونو ، ډله ايزو وژنو ( د دشت ليلی فجايع ) د حساب او کتاب له ورځې ويره لري . ځکه خو د سولی د تأمين په پروسه کی بايد ددې عنصر ورانوونکی رول له نظره ونه غورځي .

– د سولی په راتګ سره د خلکو پر ازاديو او حقوقو د څو بی هويته ډلو او بی ايمانه زورواکو د تيريو او ګواښونو چاپيريال له منځه ځی . له دې امله ددې ډلو فعاليت بايد تر جدی نظارت لاندې ونيول شی .

– د سولی د راتګ او يقينی کيدو له پاره بايد په واکمنۍ کې د اسلامی جمعيت او نظار شورا انحصاری نقش ته د پای ټکی کښېښودل شی .

– ددې ډلو نقش له دې امله هم ډير ګواښونکی دی چې واکمنی له د ننه څخه پاشلی يا حد اقل داسې پيښو ته لمن وهلی شی چې د سولی پر پروسه د خلکو باور ته زيان ورسوي .

–  په واکمنی کې ددې ډلو بی انډوله برخه  ، په پراخ فساد او غصب کې ددې ډلو بيساری لاس د خلکو او واکمنی تر منځ د واټن او بيلتون لامل ګرځی او د سولې له پاره د واکمن نظام صلاحيت او د حکومت له خوا د خدماتو د وړاندې کولو وړتيا تر پوښتنې لاندې راولي .

پوهنوال دوکتور سید محمد ټینګار له دې نړۍ سترګې پټې کړې

نور محمد غفوری

انا لله و انا الیه راجعون

پوهنوال دوکتور سید محمد ټینګار په رښتیا ټینګار و. پوهنوال دوکتور سید محمد ټینګار ټینګ انسان، ټینګ ملګری، ټینګ مبارز، ټینګ عالم، ټینګ افغان او بالآخره ټینګ انسان و. پوهنوال دوکتور سید محمد ټینګار د هلمند په ولایت کې زیږیدلی او په عالی نمرو د لیسې تر سرته رسولو وروسته یې د کم وخت له پاره د ښوونکي دنده سرته ورسوله او بیا یې د کابل پوهنتون د اقتصاد په پوهنځي کې لوړو زده کړو ته دوام ورکړ. له پوهنځي څخه د لوړو نمرو په اخیستلو د لیسانس د دیپلوم تر لاسته راوړو وروسته د آلمان دموکراتیک جمهوریت ته د تحصیل له پاره ولاړ او د اقتصاد په څانګه کې د دکتورا تر اخیستلو وروسته یې د کابل پوهنتون د اقتصاد په پوهنځي کې د استاد په حیث دنده ونیوه او د هیواد د ځوانانو په مسلکي روزنه بوخت شو.

کله چې په افغانستان کې د شریرو ځواکونو لخوا د نوموړي ژوند په خطر کې ولوید او د دندې او کار شرایط یې له منځه ولاړل، نو مهاجرت ته مجبور او د آلمان په مختلفو ښارونو کې یې له خپلې کورنۍ سره ژوند اختیار او په کار او فعالیت بوخت شو.

د بن تر کنفرانس وروسته بیرته خپل هیواد ته راستون شو، د آلمان سوکاله ژوند یې پریښود او د کابل پوهنتون د اقتصاد په پوهنځي کې يې د استاد په حیث دنده ونیوه چې په لنډه موده کې یې د پوهنوالۍ تر علمی رتبې ځان ورساوه. په صنفونو کې د تدریس سربیره یې په علمی او تحقیقاتی چارو کې زغرده ونډه واخیسته او ډیر علمی آثار یې ولیکل چې اوس هم د بیمې، ملی اقتصاد، تجارت او په نورو اقتصادي څانګو کې تري ګټه اخیستل کیږي.

د پوهنوال دوکتور سید محمد ټینګار علمی او تدریسی فعالیت یوازې د کابل پوهنتون د اقتصاد په پوهنځی کې محدود پاته نه شو. ده په نورو خصوصی پوهنتونونو لکه د تابش او دعوت او نورو په تدریس کې برخه واخیسته.

پوهنوال سید محمد ټینګار یوازي لوړ علمی تحقیقاتی شخصیت نه و، بلکې نوموړي ښه منیجر او اداره چې هم و. د همدې استعداد د لرلو له کبله د ځینو عالی زده کړو د موسسو ریاستونه او د علمی مرستیال دندې هم ور وسپارل شوې چې په خورا بریالیتوب او پوره مهارت یې سرته ورسولې. په وروستیو کلونو کې د کابل پوهنتون د اقتصاد پوهنځي ریاست ور د غاړې شو. نوموړي په هر ځای کې پخپله دنده کې د ابتکار او خلاقیت څخه کار اخیست او نوی تدریسی میتودونه، انضباطی- اداري اصول او مترقی بدلونونه یې رامنځته کول. نوموړي له قانون او مقرراتو څخه د هر ډول سرغړونو پر ضد ټینګه مبارزه کوله او له هر ډول سیاسی، اقتصادی او اخلاقی فساد سره یې د مخالفت او مقاومت ټینګه روحیه لرله.

پوهنوال دوکتور سید محمد ټینګار د ځینو بانکونو د څارني په ډله کې هم غړیتوب لاره او ټوله ورځ د هیوادنیو چارو په سمبالتیا مشغول و. پوهنوال دوکتور سید محمد ټینګار د پاک لاس، قوی ارادی، خلاق تفکر، ابتکاري چلند، د وطن په مینه ګرم زړه، خاص جدیت او فوق العاده انرژۍ څښتن و. د وطن د خدمت له پاره په کار او زیار کې يې ستړیا نه پیژندله. په کاري، سیاسي او ټولنیز محیط کې د لوړې اوتوریتې او مسلکی مهارت خاوند و. ورسپارل شوې دنده یې په خپلواکۍ اجراکوله، له همکارانو یې د مواظبت، مرستې او مهربانۍ تر څنګ په قاطعیت چلند کاوه. چاته یې په اړوندو چارو کې د لاسوهنې او غیر قانوني مداخلې اجازه نه ورکوله. په قانون او خپل قول ولاړ او په ملګرتیا کې خورا وفادار شخصیت و. دده سپینې او سوچه خبرې، لوړ نظر، صادقانه چلند به یې د ټولو ملګرو او همکارانو په ذهن کې تر ډیره پاته وي.

پوهنوال دوکتور سید محمد ټینګارد کار په ګمارلو کې د کار وړ کسانو ته د کار دسپارلو ټینګ پلوی و او په دې اړوند یې هیڅ ډول واسطه او ذریعه نه منله، د ملګرتیا، قومی، محلی او ژبنیۍ اړیکې يې په پام کې نه نیوې. زه له نوموړي سره د نږدي ملګری او همکار په حیث ډیرې خاطرې لرم چې یوه به یې دلته یاده کړم. کله چې نوموړی د اقتصاد د پوهنځي رئیس و،  یوه ورځ مې یو ملګری چې له هند څخه یې په لوړو نمرو د اقتصاد په څانګه کې ماسټری راوړې وه ور معرفی کړ چې د اقتصاد په پوهنځي کې یې د استاد په حیث استخدام کړي. ده راته وویل چې زموږ او ستاسې پرنسیپ خو له ما څخه تاته ښه معلوم دی چې باید واسطه ونه چلیږی او هر څوک چې د کار وړ او مستحق وی، همغه باید د استاد په حیث کار ونیسی. د استاد د استخدام له پاره ازموینه تر سره کیږي او «زه به قول در کړم چې ددې ماسټر یوه نمره به هم څوک ونه خوری، خو نیمه نمره به هم اضافه ورنکړم». همداسې یې وکړل او د امتحان په وخت پخپله په صحنه کې حاضر و او حق یې حقدار ته وسپاره.

پوهنوال دوکتور سید محمد ټینګار د علمی لوړ کادری شخصیت سر بیره کلک وطنپال، مدنی، مترقی مبارز او غښتلی سیاسی شخصیت و. د ځوانۍ له دورانه یې د غریبو طبقو د ګټو د ساتلو، د هیواد د پرمختګ، د افغانانو د ژوند د هوساینې، د دموکراسۍ او فردي آزادیو د رواجولو او ټولنیز عدالت د تأمین په خاطر د افغانستان د خلق دموکراتیک ګوند په لیکو کې منظمه او دوامداره مبارزه پیل کړه او د ژوند تر آخرو شیبو یې له مختلفو لارو خپل دې انسانی او عالی هدف ته مبارزه کوله.

ما دا دروند او مبارز شخصیت په آلمان کې له نږدې او ښه وپیژاند. کله چې د دموکراتیک جمهوری نظام تر سقوط وروسته په۱۹۹۳ کال کې زموږ ملګرو (د افغانستان د ملی یووالی او پرمختګ ټولنه) د ژور ملی او دموکراتیک مرام سره جوړه کړه، نو دوکتور سید محمد ټینګار هم په دې ټولنه کې د غړیتوب غوښتنه وکړه او  تر ډیرې مودې د همدې ټولنې د مرستیال په حیث راسره پاته شو. د همدې ګډ کار او مبارې له برکته د اوږدو کلونو په موده کې دواړه نږدی همکاران او ملګري پاته شوو او کورنۍ اړیکې مو هم سره ټینګې شوې. هغه وخت چې د افغانستان د ملی یووالی او پرمختګ ټولنې (د چارو د انسجام کمیسیون) په ۱۹۹۹ کال کې (په اروپاکې د افغانانو د تفاهم د نهضت) د جوړولو پریکړه او اقدام وکړ، ددې نهضت لومړۍ اوه دیرش کسیزه غونډه هم د دوکتور سید محمد ټینګار په کورکې چې د آلمان د فرانکفورت په ښار کې و، وشوه. دوکتور سید محمد ټینګار د هیواد په داخل کې هم د ملی، مترقی، دموکراتو او خلقی ځواکونو په انسجام او تحرک کښې ډیر کار او زیار وایست او د مرګ تر لحظې هم د وطن او خلکو غمخوار او خدمتګار پاته شو.

اوس چې دوکتور پوهنوال سید محمد ټینګار د سخت مرض له کبله د تل له پاره له فانی نړۍ سترګې پټې کړی، زما په څیر ډیر ملګری او د کورنۍ غړی یې غمجن کړل. د داسې لوړ ملی، علمی او سیاسی شخصیت مړینه به د ډیر وخت له پاره د هیواد په علمی موسسو، سیاسی بهیرونو او اجتماعی فعالیتونو کې لویه تشه رامنځته کړی او ځای به یې تر ډیره وخته خالی وی.

په پای کې نوموړی ته جنتونه، کورنۍ او ملګرو ته یې د زړونو صبر غواړم!

روح یې د ښاد او یادونه یې د تازه وي!

۱۲/۱۱/۲۰۱۸

روشنفکر»افغان درسراشيب»

حکيم روان

چنانچه ديده ميشود ، کلمه روشنفکر مرکب از دو کلمه روشن و فکر است . روشنفکر کسی است که دارای تفکر روشن ، شفاف ، واضح ، دقيق ، درست، مثبت ، مفيد و علمی باشد و روشنفکر کسی است که نه تنها قانون مندی تغير و تکامل را دقيق و علمی درک کند ، بلکه به کمک اين درک به پروسه تکامل جامعه به خيرانسان کمک برساند.  انسان فکر ميکند تا خود ، ماحول و واقعيت های دور و بر خود را بشناسد . هر قدر که انديشه و تفکر انسان متنوع ، مختلف و گوناگون باشد ، به همان اندازه شناخت ابعاد و جوانب مختلف واقعيتها و درک کامل از آن خوبتر ميسر ميگردد. برای توضيح و روشنی مطلب مثال مياوريم : ما خيلی زياد در باره استبداد ميشنويم ، استبداد يک مفهوم عام است و تنها به سياست و حکومت محدود نمی شود . استبداد جوانب سياسی ، اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی ، دينی و فکری دارد . شناخت از استبداد نيز بايد متناسب به پهنا و ژرفای اين مفهوم باشد . پرسش اينست که آيا روشنفکرانيکه داد از مبارزه با استبداد ميزنند ، شناخت جامع و متناسب از اين واقعيت ناميمون را دارند ؟ آیا

« روشنفکر » ما متوجه عنصر استبداد در افکار، گفتار و کردار خود است ؟ و آيا در امر بوجود آوردن  مؤسسه ای يا نهادی که در آن تاريخ دان ، اقتصاد دان ، جامعه شناس ، فرهنگ شناس ، روان شناس و سياست دان همه در يک بحث گسترده عقلانی ، در همکاری و تفاهم با همديگر به نتيجه واحد در باره شناخت استبداد و بطور کلی در مورد مسائل جامعه رسيده باشند ، دست يافته است ؟ واضحا جواب نی است .

چون تفکر و انديشه برای شناخت کامل واقعيت ها و تغير آن به نفع انسان در صلاحيت و حيطه توان يک فرد و يک گروه نيست ، پس اين امر ايجاب اجماع ميکند . خوب ممکن است يک حزب سياسی دارای اعضا و رهبری با صلاحيت دارای تجارب و اندوخته های علمی بتوانند يک تصوير کلی از جامعه را ارايه بدارند ولی دقيقا تغير جامعه به مفهوم واقعی آن ، بدون يک اجماع وسيع ( پلوراليسم ) از محیط  و قدرت يک گروه و يا حزب سياسی خارج است .  يک حزب سياسی ، ولو بسيار هم بزرگ و پر جمعيت باشد ، چون حزب مجموعه همفکران است و جامعه متشکل از طبقات ، اقشار و لايه های گوناگون است و احزاب خواهی نخواهی بيانگر منافع طبقات و اقشار معين جامعه اند ، پس به هيچوجه يک حزب نه ميتواند ، منافع همه اقشار و طبقات جامعه را بلا استثناء نمايندگی کند . تفکر حزبی جانبدارانه نه ميتواند انعکاس همه جانبه منافع کليه طبقات و اقشار جامعه باشد ، بناء تغير اجتماعی نياز به پلوراليسم در عرصه سياسی ، اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی دارد .

معمولا احزاب در افغانستان نسخه های آماده شده و نقلی را بنام برنامه و پروگرام سياسی پيشکش ميکنند ولی هيچگاه هيچ حزبی ، چی چپی چی راستی تصوير دقيق ، واقعی و جامع جامعه را بر مبنای واقعيت های جامعه افغانی اساس عمل خود قرار نه داده است . به همين دليل همه احزاب با بن بست پس از بن بست دست به گريبان اند . شناخت و تغير واقعيت های اجتماعی عمليه ای نيست که با فرمان يک گروه ، رهبر يا فرمانروا بطور آنی ، ساده و بی درنگ واقع گردد ، بلکه يک عمليه قانونمند ، طولانی ، پيچيده و بغرنج است و در شرایط  آگاهی عامه ، آزادی تفکر ، آزادی بيان ، آزادی بحث های عقلانی و وحدت عمل نيروهای جامعه بوجود آمده ميتواند .

 رفاه اجتماعی و پيشرفت امروزه علمی و تخنيکی مديون آزادی فکر و انديشه بوده است تفکر راهنمای عمل است و عمل تفکر را تجسم عينی ميبخشد . وقتی تفکر امکان تبارز نه داشته باشد ، چگونه آيده های علمی، انسانی و مفيد در عمل پياده و به واقعيت تبديل شده ميتواند ؟ بدون تمکين و احترام به آزادی فکر و انديشه ، بدون همکاری و تحمل تفکر مخالف و بدون رعايت و احترام به پلوراليسم تمام ادعاهای بلند پروازانه و سفسطه گويی ها ی سياسی به درد تغيرات ضروری در جامعه نمی خورد .

آیا در جامعه ما به اين ارزشها توجه صورت ميگيرد ؟

در دهه دموکراسی و در سايه قانون اساسی ۱۳۴۳ کشور ما برای اولين بار دموکراسی و انتخابات پارلمانی را به مثابه ستون اساسی دموکراسی تجربه کرد . در سايه ارزشهای دموکراتيک قانون اساسی ، سازمانهای سياسی مختلف چپ ، ميانه رو ، ليبرال ، محافظه کار و راست در عرصه سياسی کشور ظهور نمودند . متأسفانه « روشنفکر » آنرا «دموکراسی قلابی» و « تحفه شاهانه » نام داد ، آگاهانه و غير آگاهانه به زوال دموکراسی وقت کمک کرد و راه را برای استقرار ديکتاتوری ها ، رويارويیهای خونين و فجايع غير قابل پيشبينی هموار کرد .

 قاعدتا در جوامع ستمديده و عقب مانده ، نيروهای افراطی (چپ و راست) نسبت به ساير نيروهای سنتريست ، معتدل و ميانه رو بيشتر جاذبه می داشته باشند . شعارهای افراطی، ماجراجويانه و غير مسؤلانه خصوصا در بين جوانان بی تجربه و احساساتی  مکاتب و پوهنتونها پیروان زيادی را جلب نمود . در جنب سازمانهای سياسی آنوقت دو جريان سياسی ، حزب دموکراتيک خلق افغانستان و جوانان مسلمان (اخوان المسلمين ) نسبت به ديگران بيشترتبارز نمودند .

چون نهضت آمانی سرآغاز تغير در جهت اعتلای کشور بود و با فروپاشی اين نهضت جامعه افغانی با تغيرات اندکی در همان آغاز ساکت و راکد ماند، اصولا رفورم های نهضت آمانی بايد هدف و سرلوحه نهضت های مترقی آينده ميبود ولی آنها واقعيت های سرسخت جامعه و جهان را ناديده گرفته و نسخه های کاپی شده را پیروی نمودند و به زياده روی متوصل شدند و شعارهای را پیش کشيدند که حتی جوامع پيشرفته سرمايه داری زمينه های تطبيق آنرا نه داشتند ، چی رسد به يک جامعه سنتی ، دارای مناسبات توليدی فيودالی و ماقبل فيودالی . عوض تأمين اتحاد ، همدلی و مشارکت اقشار مختلف جامعه افغانی به شعار های خيالی و انتزاعی «انترناسيونال» و « برادری اسلامی » پرداختند ، اينگونه کجروی ها دشواریها را بيشتر ساخت ، مقاومت های گسترده را بر انگيخت و ره را به سوی سراشيب و بدبختی هموار کرد .

 در حقيقت امر تا امروز تحول طلبان و عقبگرايان باالترتيب در مواضع آمانی و ملای لنگ – کلکانی قرار دارند . چنانچه رئيس جمهور کشور دوکتور اشرف غنی بارها شجاعانه از تکميل رفورم های آمانی صحبت داشته است و مليونران مجاهد ، غاصبين و مفسدين ملا لنگ ها و کلکانی ها هر روز با شيطنت و راه اندازی توطئه و فتنه ، زورگويی، تهديد و تشکيل ائتلاف های  نامقدس گوناگون در برابر رئيس جمهور و برنامه های اصلاحی آن اقدام ميورزند . « روشنفکران » نيز از مجاهد- طالب ، ملالنگ ها و کلکانی ها زياد عقب نمی مانند ، رئيس جمهور غنی را به شلاق دو و دشنام می بندد ، تا اعتبار آنرا در ميان مردم صدمه بزنند . با بی مسؤليتی تمام همه تهمت های ناروای حلقه های معلوم الحال و مسؤل قتل عامها را به رئيس جمهور نسبت ميدهند .  « روشنفکر » وابستگي های اظهرمن الشمس حلقات معين ضد رئيس جمهور غنی را با دستگاههای استخباراتی بيگانگان ناديده گرفته ، از احتياج مردم ما به کمک های جامعه بين المللی سوءاستفاده نموده ، رأی مردم را به هيچ گرفته ، رئيس جمهور انتخابی کشور را و به اين وسيله ملت افغان را توهين و تحقير کرده ، رئيس جمهور را مزدور ميخواند . « روشنفکر »   افغان به حدی افول نموده است که  حتی از درک تفاوت بين انسانهای عرصه های علمی و اکادميک ، با قاتلين ، دزدان و جنگسالاران بی رحم عاجز اند . « روشنفکر » يکجا با دزدان شناخته شده و مشهور بالفساد جبهه تبليغاتی دزدان و اجنټان آی-اس-آی و سپاه پاسداران ايران را عليه رئيس جمهور کشور به پيش ميبرد . «روشنفکر» به حدی سقوط کرده است که اخطارهای آخوندهای ايران نسبت اراده رئيس جمهور در باره کنترول بر منابع آبی افغانستان ، هم وجدان اش را به شور نمی آورد و در يک صف با نوکران ايران کارزار تبليغاتی عليه رئيس جمهور را به پيش ميبرند .

مشوره ها و دستورات اشرف غنی بمثابه کاردان ورزيده بانک جهانی قابل قبول برای چين ، ماليزيا ، سنگاپور ، روس و اندونيزی و غيره است ولی برای «روشنفکر» قومگرا ، کور، متعصب ، و قدرتگرای افغان قابل قبول نيست . به نظر بيگانگان اشرف غنی مرد متفکر و انديشمند است ولی برای « روشنفکر » جاه طلب و خودخواه افغان همان گونه که آمان الله خان غازی کافر و مرتد بود ، اشرف غنی هم ديوانه و يهود و غير مسلمان است . «روشنفکری» که عمرش در شرابخوری ، نايټ کلپ ها و محافل عياشی گذارنده است ، اشرف غنی را به غير مسلمان بودن متهم ميسازد .

 شباهت های افراطيون چپی و راستی مايه تعجب نيست ، چون هر دو بار منفی دارند و نتائج زيانبار يکسان را برای جامعه و مردم ببار می آورند .

اگر دقت شود ، سناريوسازان  اين همه بلواها آشوبها و غوغاهای که دامنگير مردم و کشور  ما شده است ، « روشنفکران » افغان اند ، که بخاطر منافع شخصی و گروهی و ايديولوژيک ، برخلاف ادعاهای عوامفريبانه  شان به وطن و مردم خويش پشت پا زده ، با دشمنان کشور و مردم خود ساخته ، ناله و فغان يتيمان و بيوه های گرسنه ، بی سرپناه ، مظلوم و بی دفاع و خونهای فرزندان کشور را به هيچ گرفته و آگاهانه و غير آگاهانه مسير قهقراء را انتخاب کرده است .

آيا آنهائيکه با طمطراق از حقوق و آزاديهای مردم ، رعايت ارزشهای دموکراتيک قانون اساسی و اصول دموکراسی داد ميزدند ، در تبانی با سردار محمد داؤد ، در کودتای ضد سلطنت مشروطه ، ضد قانون اساسی دارای ارزشهای دموکراتيک ، حکومت انتخابی و پارلمان منتخب شرکت ننمودند ؟ و عده ديگر ( اخوانی ها ) به آی-اس-آی پناه نبردند ؟ سقوط و نزول سياسی افراطيون چپ و راست از همين زمان شدت گرفت .

 در ۲۶ سرطان ۱۳۵۲ محمد داؤد طی يک کودتا عنان قدرت را در دست گرفت، سلطنت مشروطه ، قانون اساسی ، پارلمان و حکومت انتخابی را لغو اعلام نمود ، خود را طی يک لويه جرگه افتضاح آميز رئيس جمهور مدام العمر جا زد و فعاليت احزاب سياسی را جز حزب خويش ( رستاخيز ملی ) غير قانونی اعلام داشت .  انحصارگران آينده قدرت از کودتا عليه دموکراسی و انحصار قدرت توسط محمد داؤد استقبال نمودند .

به تعقيب آن حزب دموکراتيک خلق طی اقدام مشابه رئيس جمهور محمد داؤد را سرنگون و بی رحمانه بقتل رساند. مانند محمد داؤد سيستم يک حزبی را اعلام نمود ، مهمترين بخش مرامنامه خويش ( تشکيل جبهه متحد ملی ) را به فراموشی سپرد ، فعاليت های سياسی و اجتماعی را چون محمد داؤد در انحصار حزب خود درآورد و تمام مخالفين سياسی را سرکوب نمود .

از وقتی که اعضای حزب دموکراتيک خلق يکجا با روسها عليه مجاهدين  و مجاهدين با حمايت امريکا ، عربستان سعودی ، پاکستان و ايران يکجا با تروريست های پنجابی ، عربی ، مصری چيچنی ، چينی ، اندونيزي و فليپينی در کشتار افغانهای بی گناه سهم گرفتند ، انسانيت از سياست در کشور رخت بر بست . چپ ها و راست هائيکه در دفاع از انسانيت ، حقوق و آزاديهای مدنی گلون پاره ميکردند ، به بدترين شيوه ها عليه انسانيت ، حقوق و آزاديهای انسان عمل کردند . صد ها هزار انسان افغان توسط افراطيون چپی و مجاهدين ( آی-اس-آی شنو ) و بنيادگرايان اسلامی کشورهای بيگانه به قتل رسيدند .

دولت شاهی و داؤدخانی که از نظر افراطيون چپی و راستی مستبد ناميده ميشدند ، بايد استبداد را از افراطيون چپی و راستی می آموخت .

اجازه مداخله به بيگانگان در امور داخلی توسط افراطيون چپ و راست در حقيقت امر ، بی اعتنايي در برابر هويت ملی ، استقلال ملی و خوداراديت ملی افغانها بود . تسهيل مداخله خارجی توسط عناصر خائن داخلی باعث فروپاشی همبستگی ملی بی اعتمادی بين اقوام کشور و بی اعتنايی به امر خطير و بزرگ وحدت ملی گرديد .

« روشنفکران » چپ و راست از فاجعه ملی سخن ميگويند ولی فاجعه ملی بدون اشتراک آقايون پروفيسورهای « روشنفکر » ناممکن بود . فاجعه ملی پديده ايست که عوامل داخلی در آن نقش اساسی دارد . خارجی ها به هيچ عنوان نمی توانستند ، بدون همکاری افغانها بر سرنوشت ملی و مقدرات سياسی ما بازی کنند .

احترام به حيات ملی ، وحدت ملی ، هويت ملی ، استقلال و خوداراديت ملی و در رأس همه احترام به انسانيت بايد اساس فعاليت های سياسی نسل جوان امروز و نسلهای آينده افغان باشد .

 وقتی نماينده ولسی جرگه از تريبون ولسی جرگه اعلام ميکند که نام کشور و هويت افغانی را قبول نه دارد ، وقتی احزابی متشکل بر مبنای تعصب قومی و مذهبی ، خلاف روحيه قانون اساسی کشور فعاليت کند و در پیوند با استخبارات خارجی هر روز مانند شمشير داکلس رئيس جمهور کشور و جمله حاکميت را تهديد کند  طبعا حيات ملی در معرض خطر قرار ميگيرد .

 در اوضاع و احواليکه کشور ما در معرض خطرهای مهلک قرار دارد ، چپ نماهای ما با صد پارچه بودن خويش انتهای بی تفاوتی خود را در برابر وضع ناهنجار سياسی و سرنوشت آينده کشور به نمايش ميگذارند.

 تعجب اينست که بدنه اصلی حکومت فعلی جز رئيس جمهور و افراد انگشت شمار از همين تنظيمهای ( پاکستانی – ايرانی ) قومی و مذهبی تشکيل گرديده است که مسؤل قتل های دستجمعی اند . همين ها هستند که رئیس جمهور غنی را به قومگرايي ، تعصب و فاشيسم متهم ميسازند . رئيس جمهور که ميخواهد ، بخاطر کارآيی دستگاه دولتی، قدرت سياسی را از انحصار يک تنظيم بيرون کند ، به انحصار قدرت متهم ميشود .پارادوکس! چگونه ميتوان از افراد ، گروهها و تنظيمهای که به اصول حيات ملی پابند نيستند ، اراده و توان تشکيل حکومت ملی را نه داشته باشند ، توقع تشکيل حکومت وحدت ملی داشت ؟ حکومتی که  برابری ، حقوق و آزاديهای تمام اتباع کشور را بدون تبعيض و استثناء  بر اساس قانون تضمين نمايد و راه را به سوی ترقی و پشرفت کشور ، رفاه و سعادت مردم باز نمايد . جمعيتی های بی شرم تمام دوره رياست جمهوری اشرف غنی را در نزاع قدرت ، تقسيم چوکی و طلب امتيازات سپری نمودند . به تحميل رياست اجرائيه خلاف قانون اساسی و تقسيم پنجاه فيصد قدرت هم اکتفاء نه کردند ، رهبر جمعيت عطا محمد نور با سر و صدا، تهديد و اشغال ارگ توسط مليشه های جمعيتی ماهها اذهان جامعه را نگران نگه داشت . آنها با بی شرمی بی نظير کشور را به جنگ قومی و تجزيه تهديد ميکنند .

برخلاف ادعاهای چند « روشنفکر » نوکر بيگانه ، مبنی بر دشمنی و خصومت بين اقوام کشور ، وحدت ملی مردم افغانستان و حيات ملی ما بر هويت مشترک انسانی ما متکی است . بر علاوه ، ما کشور باستانی  مشترک و تاريخ پر افتخار مبارزات آزاديخواهانه مشترک داريم . اگر چند کله چربوی گماشته شده ، اين همه واقعيت های روشن و انکار ناپذير را ناديده ميگيرند و در جهت نفاق قومی ميکوشند ، بدانند که راه شان از راه مردم ما جدا است . خصومت و دشمنی قومی و زيانهای ناشی از نفاق ملی را مردم شريف و رنجديده کشور ما به قيمت خون خود تجربه کرده است و به نوکران بيگانه اجازه نخواهد داد تا طبق فرمان باداران شان جنگ قومی را راه اندازند . فاجعه خونين آفشار در پهلوی هزاران فاجعه ديگر بمثابه داغ ننگ بر جبين اين سوداگران دين و قومفروشان در حافظه جاودان تاريخ مردم ما ثبت گرديده است .

 مردم ما سوداگران قومی و تباری و تجاران دينی را نسبت به هر وقت ديگر خوب شناخته است . مردم ميدانند که سوداگران قوم و تجاران دين از بابت اين بازيهای خائنانه، و کشوربرانداز مليونر و ملياردر شده اند . مردم ميدانند که قومفروشان و دين فروشان وقتی به جنون و تعصب قومی و مذهبی روی می آورند ، که مليونهای غارت شده و غنيمت های جهادی شان با خطر مواجه شوند ، يا باداران خارجی شان امر به تخريب وحدت ملی افغانها صادر نمايند .

با درد و دريغ ! که افراطيون چپ  و راست هر دو يکسان در گندگی تعصب قومی فرود آمدند و مطابق اجندای دشمن ، عليه وحدت ملی افغانها به زهر پراگنی بين اقوام برادر و برابر افغان پرداختند . نفاق افگنان چپ و راست با فعاليت تباهکارانه خويش نه تنها وحدت ملی مردم ما را ضربه ميزنند ، بلکه خود نيز پارچه پارچه شده اند . تقسيم افراطيون چپ و راست به دهها پارچه نمايندگی از رفتار ناشايسته ، تباهکارانه و قهقرايی ايشان دارد.

با تأسف عميق که هر دو برادر ( افراطيون راست و چپ ) به « من » خود و گذشته خونين خود چسپيده اند ، و جز « من » خود ،  « گروه » خود و « انحصار» خود ، هر چيز به نظر شان مردود است . هر دو با سرتمبگی و سرسختی خاص در مواضع قبلی شکست خورده و آزمون شده در برابر هر نوآوری و اقدام اصلاحجويانه به مقاومت ميپردازند و آنرا وارونه تعبير و توجيه ميکنند . بگونه مثال در مورد انتخابات :

در زمان حاکميت چپی طرح انتخابات به مثابه گمراهی ، انحراف از سوويتيسم و سيستم يک حزبی تلقی ميشد و اگر در اواخر به نمايش پرداختند ، اين نمايش هم مقيد و منحصر در حلقه محدود حزب و هواداران حزب بود .

افراطيون راست انتخابات را اصلا منافی با ارزش های دينی و پديده کفری و غربی ميپندارند و بديل آنرا مجموعه چند ملا ( شورای حل و عقد ) ميدانند ، که به فرمان اولی الامر تعين ميشوند . راستی ها به اصل بيعت باور دارند . ولی همانگونه که چپ ما به چپ نمی ماند راست ها بخاطر منافع شخصی و گروهی بسيار به آسانی خدا ، رسول خدا ، دين ،  احکام و دستورات آن را در طاق نسيان گذاشته و بخاطر کسب قدرت و حفظ ثروت های غيرقانونی ، غنيمت شده و غصب شده با استفاده از پول ، زور و زورگويي ، انجام جرم و جنايت به حلقات قدرت از جمله پدپده کفری و غربی يعنی انتخابات پناه ميبرند .

 انتخابات همه شمول امروز را چپی ها زير نام «اشغال» و زير سايه فساد و تقلب رد ميکنند . در حاليکه انتخابات همه گير يک پديده باالذات مترقی و وسيله  بيداری سياسی و مشارکت مردم در تعين سرنوشت سياسی کشور است . ميخواهيد «اشغال» رفع گردد ؟ پس در انتخابات شرکت کنيد و توسط پارلمانی که مظهر اراده مردم باشد ، گليم «اشغال» را جمع کنيد . ميخواهيد طبق عادت در غياب اراده مردم  به زور «اشغال» را خاتمه بخشيد ، زور آقايون چپ و راست برای نظاميگران پاکستان و آخوندهای ايران و از جمله « اشغال » معلوم است . ( سل ګزه ټوپ ؟ دا ګز او دا ميدان ! ) زما د ليکنې دغه برخه هغو دوستانو ته متوجه ده ، کوم چې د اروپا او امريکا له خلوته باټې او ډوزې ولي ، خو ددې زړه نه لري چې د « امپرياليزم » خيرات ( سوسيال ) پريږدی او د خيرنو طالبانو تر څنګ يوه دوې مياشتی د وطن د « نجات » د پاره د « اشغال » سره وجنګيږي ، خو نور لمسوي . ددې خيال او حساب هم ورسره نه شته چې له « اشغال » وروسته به څه وي ؟ د ښيو او کيڼو بنسټ پالو طرحه يوه ده : « يا هر څه د دوی په خوښه او يا هيڅ ! »  کله چې د دوی خوښه نه کيږی ، دوی غواړي نيم ژواندی او په وينو لړلی افغانستان د بيا د پاره په خونخورو طالبانو ، پاکستانی جنرالانو ، ايرانی آخوندانو او خدای تعالی وسپاري . بيرته ګرځو انتخاباتو ته :

انتخابات رکن مهم دموکراسی و حکومت مردمی است . انتخابات ولو با خدعه و فريب ، تقلب و مداخله دشمنان مردم همراه باشد و حکومتی معيوبی که در نتيجه انتخابات معيوب تشکيل ميگردد ، باز هم از يک حکومت خودسر ، خودکامه ، يکه تاز و استبدادی به مراتب بهتر است .

انتخابات و دموکراسی را بعضی ها وارداتی ميگويند . مگر اسلام در افغانستان ظهور کرده است ؟ خوبی يک اصل در نفس اصل است ، به بعد خارجی و داخلی ربطی ندارد. انتخابات ، در ارپا ، امريکا ، اسيا و افريقا انتخابات است . زمان ما حکومت انتخابی را به مثابه حق مسلم مردم برسميت شناخته است . مردم حق دارند ، حکومتی را که بر مردم حکومت ميراند ، خود مردم انتخاب نمايد . وقتی « روشنفکر » انتخابات و اشتراک در انتخابات را تحريم کند و آنرا مانند ملا و چړی امريکايي و غربی بخواند مردم عادی چگونه اهميت اين پروسه ملی و مردمی ( حکومت مردم بر مردم ) را درک کرده ميتواند ؟ اگر مردم رای خود را درست استعمال کرده نمی تواند ، باز ميگردد به «روشنفکر» ، بمعنای آن است که روشنفکر رسالت خود را آنچنان که لازم است ، به سر نه رسانده است و در جهت آگاهی و بسيج مردم کاری را انجام نه داده است .

در رابطه با فساد و تقلب در انتخابات بايد گفت ، که ريشه هر گونه فساد و تقلب از جمله در انتخابات بايد خشک گردد. فساد و تقلب، کار دزدان ، مفسدين ، متقلبين و اشرار جامعه است . مفسدين از اراده واقعی مردم هراس دارند . پارلمان نماينده مردم حکومت را حمايت خواهد کرد ، تا حاکميت قانون را جاری سازد ، دزدان و مفسدين را به پنجه قانون بسپارند و از اجرای قانون توسط حکومت نظارت خواهد کرد . هر قدر که شرکت مردم در انتخابات پررنگ باشد ، به معنای آگاهی سياسی مردم و امکان بوجود آمدن پارلمان نماينده مردم بيشتر ميگردد .

ما بعد از ملوک الطوايفی جهادی و حاکميت قرون وسطايي طالبی سه دوره انتخابات رياست جمهوری و چار دوره انتخابات پارلمانی داشتيم . افراطيون چپی ما طبق عادت خود، فرمان انتخابات شفاف و دموکراتيک يا هيچ را صادر می نمايند . اين مشخصه عمده گمراهی، افراط و بنيادگرايي است .

افراطيون فراموش ميکنند که تکامل پديده های اجتماعی زمانگير است . کودک دموکراسی راه رفتن را ياد ميگيرد ، افتيدن ، لغزيدن ، به پا ايستادن و راه رفتن  را تجربه ميکند . دموکراسی مراحل رشد خود را طی میکند و از لغزش های خود بر خلاف آقايون چپی و راستی می آموزد و ما انسانها ميتوانيم با اعمال ناشيانه و غير عاقلانه به زندگی اين کودک خاتمه بخشيم و يا با مواظبت و غمخواری آنرا تنومندی ، غناء، ثبات ، تحکيم و استقرار بخشيم .

با وجود آنکه نظام سياسی موجود و دموکراسی نوبنياد افغانستان روزانه هزار افترا‌ء و تهمت بی جا و بر جا  و هزار دو و دشنام را تحمل مي کند ، آزادی تفکر و بيان و آزادی مطبوعات به مثابه دستآورد نظام سياسی موجود در تاريخ به اصطلاح پنج هزار ساله اين سرزمين بی نظير و مايه مباهات و افتخار فرد فرد افغان است . آزادی فکر و بيان ، آزادی مطبوعات ، احزاب سياسی و انتخابات پارلمانی و رياست جمهوری جز لا ينفک دموکراسی و معرف نظام سياسی افغانستان است .

انتخابات ۲۸ ميزان ۱۳۹۷ را طالبان مسلح ممنوع اعلام کردند و تهديد کردند که بر مراکز انتخاباتی حمله ور خواهند شد . چرا ؟  قدر مسلم است که بادار پنجابی مخالف حکومت انتخابی با قاعده وسيع ملی ، ناشی از اراده مردم افغانستان است . يک حکومت  منزوی ، ضعيف ، وابسته ، ضد حقوق و آزاديهای انسانی ، دشمن ترقی و پيشرفت و يک حکومت بلی ګو به آوامر پاکستان خواست دلخواه آی-اس-آی پاکستان است .

برادران طالب ، صاحبان غنائم جهاد و مامورين استخبارات کشورهای همسايه با چنگ و دندان در کمپائن های انتخاباتی بخاطر کسب امتياز مصروف پیکارهای انتخاباتی اند. وقتی بحث منافع ، امتياز و قدرت مطرح گردد ، ملا و مجاهد اصول اسلامی « بيعت » و غيره را فراموش ميکنند و فتواهای آماده شده را از جيب ميکشند . چنين است ماهيت خشنی آنانی که خود را روشنفکر ناب ميخوانند ،  دين و مذهب ، قوم و زبان و سمت را وسيله اهداف شوم خود ميسازند . دوکتور و پروفيسور ما حتی از پارلمان کشور به تعصب و دشمنی اقوام محروم و مظلوم کشور دامن ميزند .

« روشنفکر » افغان که اصولا بايد بسوی مردم خود حقايق و روشنی ميبرد ، با سوء استفاده از عدم آګاهی ، جهل و بيسوادی مردم ، رئيس جمهور را متهم به کفر و عدم آګاهی از اصول اسلامی ميکند ، چون رئيس جمهور به منافع شخصی وی و باداران خارجی شان تمکين نمی کند .

با تأسف زياد بايد گفت که « روشنفکر» افغان با تفکر کج ، انحرافی ، غير علمی و غير متناسب با واقعيت های جامعه ،در کنار انبوه مشکلات، به جز مهم مشکل جامعه ما مبدل شده است.

چند نکته در باره « اشغال » :

 در شرایط عادی هيچ افغان حتی برای يک لحظه ، بايد طرفدار حضور يک فرد مسلح خارجی در کشور خود نباشد . ولی صدای « اشغال » در شرایط جنگ تحميلی از سوی پاکستان عليه افغانستان و مداخلات پيهم ايران ، آب بر آسياب آی-اس-آی پاکستان است . چگونه ميتواند صدای يک افغان با صدای مولانا سميع الحق، مولانا فضل الرحمن و مولانا اشرفی يکسان باشد ؟ چگونه يک افغان واقعی ميتواند از وابستگی طالب قرون وسطی به آی-اس-آی پاکستان ، استخبارات خونخوار سعودی ، شيخ های عربی و حتی آخوندهای ايرانی انکار کند ؟ چی کسی انکار کرده ميتواند که کرنيل امام افسر آی-اس-آی خون آشام ، رهبر طالبان مزدور نبود ؟ و کرنيل امام ميگفت که « بگذار خون کثيف افغانها بريزد » .

با تأسف و تألم بايد گفت که « اشغال » امروزی جای اشغال آی-اس-آی را گرفت . طبق اظهارات بی نظير بهوتو صدراعظم اسبق پاکستان پروژه طالب ( اشغال آی-اس-آی ) در زرادخانه استخبارات انگليس طرحريزی گرديد ، خونخواران سعودی وجوه مالی آنرا به عهده گرفتند، پاکستان مانند هميشه مسؤليت اجرايي را متقبل شدند و امريکايي ها توافق خود را نشان دادند . آی-اس-آی از نفوذ خويش در بين مجاهدين استفاده کردند و لشکر طالبان را تحت رهبری نصرالله بابر و بعدا حميد گل به تصرف افغانستان گماشتند .

اشغال آی-اس-آی پاکستان به ما کمک کرد تا افغانستان به مرکز فعاليت سازمان تروريستی القاعده مبدل شود . به ما کمک کرد تا در سراسر کشور دروازه های مکاتب بسته شود ، تمام آزادی ها الی لباس پوشيدن و ريش ماندن سلب شوند . عکس گرفتن ممنوع شود ، آثار تاريخی نابود شوند ، آتن ملی ، موزيک و هر نوع خوشی ممنوع گردد ، ميدانهای سپورتی ما به کشتارگاهها و بريدن اعضای بدن سارقين تبديل شوند ، کشور ما منزوی گردد، جز سه کشور حامی تروريسم و بی شرم جهان ( پاکستان ، سعودی و امارات ) حتی آنانيکه نسخه اشغال افغانستان توسط آی-اس-آی را صادر کرده بودند از خجالت مرگبار، حاکميت طالبی را برسميت شناخته نمی توانستند .

شير آمد و اشغال شغالی را خاتمه بخشيد . اشغال شغالی ، اشغال شير را توجيه بخشيد

« اشغال » که با مجوز شورای امنيت ملل متحد صورت ګرفت و بر اساس توافقات سه جانبه  دولت افغانستان –امريکا و ناتو به حضور خود در افغانستان ادامه ميدهد . اين «اشغال» افغانستان را صاحب نظام ، قانون آساسی ، حکومت مرکزی ، اردو ، پوليس و امنيت ملی ساخت که امروز قهرمانانه در برابر تجاوز پاکستان و ايله جاریهای آن از خاک و مردم خود دفاع ميکند . به اساس ماده چارم قانون اساسی حاکميت ملی در افغانستان به ملت تعلق دارد که به طور مستقيم يا توسط نمايندگان خود آنرا اعمال ميکند. در «اشغال» امروز ما صاحب انتخابات پارلمانی ، رياست جمهوری ، شوراهای شهری ولايتی و ولسوالی هستيم . امروز ما دارای آزادی بيان هستيم که در تاريخ پنج هزارساله خود نظير آنرا نه داشتيم . ما دارای آزادی مطبوعات هستيم که در منطقه بی نظير است  و مايه افتخار هر افغان است . ما دارای آزاديهای سياسی هستيم و شاهد فعاليت رسمی دهها حزب و سازمان سياسی در کشور هستيم . در دهها پوهنتون ها و هزاران مکتب جوانان ، پسران و دختران مصروف کسب دانش وعلوم معاصر اند . بيرق کشور ما در تمام جهان در اهتزاز است و کشورهای کليه جهان صرف نظر از اختلاف مواضع شان در قبال مسائل جهانی ، استقلال و حاکميت ملی افغانستان را برسميت ميشناسند . فقط روشنفکر متعصب ، منجمد الفکر ، از خود راضی و بی اعتناء نسبت به سرنوشت کشور و مردم ميتوانند ازين واقعيت ها چشم پوشی کنند . برای توضيح بيشتر و افشای ماهيت قضاوت های کورکورانه و غير مسؤلانه «روشنفکر» افغان نمونه های از کشورهای اسلامی و غير اسلامی را به بحث ميگيريم : کشور ترکيه يک کشور اسلامی است ، عضو پيمان نظامی ناتو و متحد نزديک اتحاديه اروپا است و تلاش دارد تا عضويت کامل اين اتحاديه را بدست آورد و در ترکيه پايگاه نظامی امريکا است . در جنگ عراق و کويت امريکا از پايگاههای هوايي خود در ترکيه عليه عراق استفاده نمود . ولی هيچگاه روشنفکر ترکيه دولت ترکيه را مزدور و ترکيه را کشور اشغال شده نه ناميد . ترکيه پيشرفته ترين کشور در ميان کشورهای اسلامی است . حال پرسش به ميان می آيد که روشنفکر ترکيه وطن پرست تر و هوشيارتر است يا روشنفکر افغان ؟

قطر کشور ثروتمندی است و هيچگونه احتياجی به کسی نه دارد ، در قطر پايگاه نظامی بزرگ امريکا است . مگر کشور های تمام جهان قطر را بحيث کشور مستقل برسميت ميشناسند . پرسش بميان می آيد که آيا تمام جهان احمق است جز «روشنفکر» افغان ؟

جاپان بعد از جنګ جهانی دوم بزرگترين ضربه را از امريکا ديد . برای قناعت امريکا وزارت دفاع جاپان را منحل ساخت و پايگاه نظامی امريکا را در جاپان پذيرفت ، امروز جاپان اقتصاد سوم جهان است .  روشنفکر و سياست دان جاپان دوستی و همکاری با امريکا را به نفع جاپان تشخيص داد . پرسش بميان می آيد که آيا جاپان کشور آزاد است يا افغانستان زمان حاکميت چپی و يا جهادی-طالبی ؟ روشنفکر افغان کشور خود را زياد دوست دارد يا روشنفکر جاپانی ؟  روشنفکر افغان هوشيار است يا روشنفکر جاپانی ؟

آلمان در زمان جنگ جهانی دوم بزرگترين ضربات را از اتحاد شوروی و امريکا متحمل شد . اين دو کشور در حقيقت امر آلمان را دو پارچه ساخت . آلمان فدرال و آلمان دموکراتيک . آلمانی ها صرف نظر از کشيدگی های جنگ روابط دوستانه و جلب کمک امريکا را نسبت به خصومت و دشمنی با امريکا ترجيح داد و تا امروز امريکا در آلمان پايگاه نظامی دارد . باز پرسش بميان می آيد که روشنفکران و سياستمداران آلمان هوشيار تر و عاقلتر اند يا روشنفکران و سياستمداران افغان ؟  افغانستان زمان حاکميت چپی و جهادی- طالبی آزاد بود يا آلمان ؟

امروز ما با « اشغالی » سروکار داريم که با استفاده از امکانات مسالمت آميز و قانونی ميتوان به رفع آن اقدام ورزيد . يک پارلمان نماينده با تمثيل اراده واقعی مردم ميتواند از طريق مسالمت آميز ، بدون اقدامات فوق العاده ، امريکايي ها و متحدين ناتويي آنرا رخصت دهند و «اشغال» را خاتمه بخشد . توافقات بين المللی آيات قرآنی نيست که تغير ناپذير باشند . ولی درين صورت، مداخلات نطاميان فاشيست پاکستان و آخوندهای ايران بايد متوقف باشد ، حکومت افغانستان خودکفاء ، متکی بخود ، مستقل و ممثل اراده واقعی مردم باشد .

همه از هر سو فرياد ميکشند ، که امريکا برای اهداف خويش در افغانستان حضور يافته است . چی يک کشف بزرگی ! و چقدر ساده لوحانه !  امريکايي ها به امريکا خائن نيستند که برای اهداف ديگران کار کنند . اين مردم نگون بخت افغانستان است که فرزندان ناخلف اش عليه کشور خويش در خدمت بيگانگان تشنه بخون افغان اند و افتخار و مباهات هم ميکنند .

کاملا طبيعی است که امريکا برای منافع امريکا و متحدين خود در افغانستان کار ميکنند امريکا به کشور ما امده است ، تمام اروپا در افغانستان حضور دارد . ما اگر مرد هستيم بايد با اتحاد و همبستگی خويش اهرم قدرتی را تشکيل دهيم تا امريکا و اروپا را وادار سازيم ، قيمت حضور و منافع منطقه ای خويشرا به افغانها بپردازند . کشور ما بايد بخاطر منافع خويش با اعتمادترين دوست امريکا و کشور های اروپايي باشد ، نه پاکستان تروريست پرور و جنګ افروز، شيطان و منافق . ما افغانها بايد کشور خو را به يکی از متحدين متساوی الحقوق اتحاد نيرومند ( امريکا ـ ناتو ) مبدل سازيم . تروريسم افسار گسيخته را بايد به کمک امريکا و اروپا مهار سازيم و کشور خود را به پای خود ايستاد کنيم . بعدا در خانه خود برادروار مشوره کنيم ، در صورت ضرورت ، امريکا و ناتو را با يک آواز بگوئيم که : « خانه تان آباد ، به هر منظوری که آمده بوديد ، وقت خانه رفتن است ، خدا حافظ تان ، دوری – دوستی و برادری ! » . اينست صدای عقل سليم .

 امروز دنيای ديروز نيست . امروز دنيای روابط است . ما بايد به همه کشورهای جهان روابط دوستانه داشته باشيم ، حتی با پاکستانی که تشنه خون افغانها است ، بايد مناسبات را طوری تنظيم و عيار سازيم که به نفع دو کشور و به نفع اعتماد سازی و احيای روابط دوستانه باشد .

 ميشنويم که آ ها ، امريکايي ها برای روس ، ايران و چين در منطقه حضور يافته است

خوب ، به من و تو چی ؟ وقتی خون مردم افغانستان چون آب ميريخت ، غم من و تو را کسی ميخورد که امروز تو در غم روس ، ايران و چين سرگردان هستی ؟

« عاقلان » ما اشغال ، اشغال ميگويند ، فکر ميکنند که  عقل کل هستند و به کشف بزرگی دست يافته اند و بايد بدون تأمل و هر چی زودتر از نبوغ خود ديکران را آگاه و مستحضر سازند . ولی بديل وضع فعلی را پيش بينی کرده نمی توانند . از خود نمی پرسند ، وقتی که امريکا و ناتو نبودند ، در کشور ما چې ميگذشت ؟ و وقتی امريکا و ناتو نباشند ، بر کشور ما چی خواهد آمد ؟ سقوط و فرود آمدن « روشنفکر » متعصب در سرآشيب بدبختی که شاخ و دم ندارد .

در آخيرتا متحد نباشيم توانمندی حل هيچگونه مسائل ولو ساده و بسيط ملی را کمايی نخواهيم کرد پس بايد به اتحاد و همبستگی روی آوريم و بخاطر حل مسائل بزرگ ملی با هم بسازيم . و با عادت هميشگی خويش در مورد « من » خود و « گروه خود » ، تحميل عقايد خود و گروه خود بر ديگران بپرهيزيم ، با وجود اختلاف با هم باشيم .  فراموش نه کنيم که در پهلوی اختلافات نسبی ، انسانيت مشترک ، کشورمشترک و تاريخ مبارزات آزاديخواهانه و عدالتخواهانه مشترک داريم که بايد بنياد مستحکم و تزلزل ناپذير وحدت ملی ما باشد . ما بايد مسائل بزرگ ملی خويش را از جمله ( مسئله جنگ و صلح ، حضور و عدم حضور نيروهای خارجی ، مناسبات با همسايه گان و جهان ) به کمک نيرو و نبوغ  مردم ، وحدت ملی و اراده جمعی حل و فصل نمائيم . پايان

۱۲/۱۱/۲۰۱۸

 

 

 

 

د ‌‌‌‌افغانستان د ملي پرمختګ ګوند د دارالانشا د ‌‌‌‌‌‌ډا‌‌‌‌‌‌ډګیرنې پيغام

received_1921988731167492کابل     افغانستان

 دعقرب ۲۱ نېټه ۱۳۹۷ ل کال

په ژور خفګان مو اطلاع واخسته  چی داکتر سيد محمد ټينگار  د کابلپوهنتون استاد دورپیښي ناروغی له امله  دالمان په فيدرارتيف جمهوريت کې  له دی فاني نړې  د تل له پاره رخصت شو.

انا لله و انا الیه راجعون

د افغانستان د ملي پرمختګ ګوند دارالانشا د مرحوم درنۍ کورنی سره په دی ستر غم کې ځانونه شریک ګڼی او لوي خداي ته د دوعا لاسونه پورته کوي چې ارواښاد ته مغفرت وکړي او د متوفا کورنۍ ته د زړه صبر او عاجل تسلیت وغواړي .
امین.

 درنو ملگرو  گران قدر من ملگری داکتر سيد محمد ټينگار دافغانستان ولس اود سياست د لاری اوسنگر ملگرو ته يوه لويه ضايعه ده ملگری ټينگار داقتساد په چارو کي ډاکتري درلوده د کابل پوهنتون استاد داقتصاد د پوهنځي ريس ووه ملگری ټينگار د وخت د سياست گرو د مثبت نظر اوفکر خاوند وو د افغان ولس سره يې پوره مېنه او عشق در لوده په دی ډگر کې ډير کلکه مبارزه کوله دده دويم نوم چی ټينگار وو دا سی په خپل وينا او عمل هم ټينگ ولاړ دسياسي قوي ارادی خاوند وو موږ دده ټول ملگري دده د لاری پلويان وو او يو موږ او زموږ گوند دده مړېنه د خپلو ملگرو او خلکو له پاره يوه لويه درنه نه جبرانوونکی ضايعه بولي .

دافغانستان د ملي پر مختگ گوند ته جنت فردوس غواړو.

عبدالحی مالک
د افغانستان د ملي پرمختګ ګوند ریس

د گران هېواد افغانستان په هکله

m agha (2)

دخپل کور کلي د وستانو ملگرو او په خاصه توگه د ولسونو سره د ليدو له پاره خپل هېواد ته سفر د ښو خاطرو سره مل وي د اوږدی مسافری نه وروسته د سفر کول خواږه او ترخه لري.

درنو دوستانو هيله لرم زما په ليکنه کې هغه څه ومومی چی ستاسو د زړه خواله پکې وي،

کله چی  زه د گران هېواد پلازمېنې کابل ته ستون شو م تر ټولو اول د يوه دردونکي غمگيني پېښې سره مخ شوم زما گران وراره چی ما د خپل ځوی په شان خپل کور کې لوی کړې وو په يوه نا څاپي غمجنه پېښه کې شهید شو  دده غم موږ ټول سخت غمگيين کړو دده اولادونه بی پلاره شول . ددی نوم سيلاني وو شهيد سيلاني ټول وخت د خپلو دوستانو ولسونو په چوپړ کې وو  دی پر خپلو دوستانو او عامو خلکو سخت گران وو . يو رښتينی پر خلکو او هيواد مين وو د خلکو سره يي خاصه مينه درلوده .

له دی غم وروسته مي د خپل گوندي مشرتابه سره د هېواد او گوند پوری اړونده مسلو په هکله زياتی ليدنې کتنې وکړی زموږ گوند چی د يوه گوندي کنفرانس په چوکاټ کې د خلکو له گوند سره يوالی کړی وو خو په هغه بنيادي مسلو چی د گوندي يوالي پروسه يې ټکنې کوله د مقابل لوری له خوا د نه عملي کيدو پر سر زموږ د گوندي اړخ ( ملي گوند» او خلکو د گوند پلویانو تر ډيالوگ غونډو بحثونو وروسته دی پاېلی ته ورسيدو چی ددوی سره خپله لار جلاکړو . د ملي گوند اړخ د مرکزي شورا د لويو غونډو وروسته ۹ ماديز وړانديزونه ورکړل  په تاسف چی د خلکو د گوند د پلويانو له خوا عملي نه شول . هغه اصول چی مخکې ور باندی پرېکړې شوی وی تر پښو لاندی شولی په پاېله کې د ملي گوند مطلق اکثريت دی پاېلی ته ورسيدو چی يوه اعلاميه نشر کړي ورسره سم په ۱۱ د غويي ۱۳۹۷ ل کال د کابل په سپين زر هوټل کې لوی گوندي کنفرانس را وبلل شي . د ملي گوند د مرکزي شورا د ۹۱ غړو څخه ۷۱ تنو په کنفرانس کې گډون درلود  چې د ۲۰۰ تنو برخه والو له خوا د افغانستان د ملي پرمختگ گوند ، په نامه نوی گوند په کې اعلان شو . دکنفرانس چاری ما مخته يوړلی . ددی گوند مهمو کادرونو په تیره بیا بهرمیشتو ملګرو استازو هم برخه درلوده . کنفرانس کې  لازمې پريکړی  لکه د گوند اساسي  اسناد  ،د مشرتابه له پاره مرکزي شورا، دارالانشا ، اجرايه شورا د رايو په يوالي تائيد شول .

زموږ گوند د نورو گوندونو دخلکو د کور ملگرو سره د يوالي په پروسه کې په پوره رښتين ولی مخته روان دی او ما هم تر وسی پوری خپله دنده اجرا کړه . گوندي ناستی ، گوند ته نوی جلب جزب او گوندي نشراتو کې پوره ونډه اخستل شوی . د گوند ددريځ په اړوند په ميډيا کې ما تقريبا د شلو ځلو زيات په تلويزون، راديو او فيسبوک، گوندي مجلسونو کې د خپل گوند تگلاری او دريځ نه ټينگه  دفاع کړی .درنو دوستانو په گران هيواد کې تپل شوی نا اعلان شوی جنگ دوام لري زموږ عام ولسونه او د وسلوال پوځ  منسوبين د شهادت جامونه څښي په همدی کال کې د غزني ولايت کې عامو خلکو وسلوال پوځ، ننگرهار، هلمند، بغلان، فرار ، فارياب، کندهار او په کل کې په ټول هيواد کې په زر گونو عام ولسونه اود وسلوال پوځ سربازان او افسرانو خپل خواږه ځانوه بایللې او شهېدان شوي .

ددی ټول ناکردو تر شاه د گاونډيو هيوادونو ، داخلي مافيايي ډلو ټپلو ، ځان غوښتونکو او هيواد دښمنه عناصرو لاس دی . سره له دی چی د سولی له پاره نړ ېوال کنفرانسونه سرته رسيدلي خو مثبتی پاېلی نه دي تر لاسه شوي،په همدی کال کې د ولسي جر گۍ له پاره ټاکنی وشوی په ټاکنو کي درغلۍ ،  زور ازمايي ، د پيسو ناروا مصرف او  نور منفې مظاهر ولېدل شول ، خو په هر صورت ټاکنې وشوی . دی ټاکنو کې د پخوا په پرتله يو توپير وو هغه دا چی عام ولس تيرو داړه مارو وکيلانو ته رايه نه ور کوله ، د هغوی تيری کړنی ددوی د کرکې وړ وی . دا ځل خلکو ځوانانو ته رايه ور کوله اود هر هغه ځوان پلوي وو چی د خپلو خلکو د ښېرازی له پاره يې ښې بر نامی وړاندی کولی.

بله اهمه خبره داوه چی مخکني په اصطلاح جهادي ډلو ټپلو د ملي ايتلاف تر نامه لاندی غورځی پرزی کولې ،  د مقامونو د ساتلو او قوم پالنو ژبپاللو بوی هم تر ی راوتلو ، ولی خلکو ددوی پر داسی نا مقدسو ايتلافو باور نه در لوده اود پاشل کيدو هيله يې کوله . د دولتي چار واکو تر مينځ هم د ملت جوړونې قوي سياسي اراده نه ليدل کيدله د مقامونو د ويش مسله هم د انديښنې وړ وه کار داهل خاوندانو ته نه ور کول کيدلو  ، فساد او رشوت، واسطی  کول هم مروج وو .

دا وو خورا لنډ مالومات چی وړاندی شول.

 محمد اقا شيرزاد

 

 

 

‎د هېواد ستونزې

Noor Sapand

1 oktober · 42492224_1812862165503252_6497167933997842432_n

‎افغانستان ته زیاتې ستونزې مخته پرتې دي . تر ټولو ستر مشکل د ملي فکتور په توګه د پياوړو سرترسرې دموکراتیکو او وطنپالونکو ګوندونو نشوالی دی . له دې کبله په هېواد کې دموکراسې نه نهادینه کیږي او یو شمیر کړۍ او اشخاص ځان له قانون او قانونې ارګانونو څخه لوړ نیسې او هر ‌‌‌‌‌‌ډول خپلسریو ته مخه کوي . که څه هم چې دا حالت د یو شمیر بهرنیو څرګندو ، په تیره بیا د سیمه ایزو مکارو کړیو په ګټه دی ، خو د بیا جوړیدونکې افغانستان له پاره ستر زیان اړولی شي . په تیرو ۵ لسیزو کې ، هر افغان مشر چې لږ څه افغانستان د اقتصادي ودې او د مالي دسیپلین د ټينګښت په لور برابر کړی یا له منځه تللی او یایې واکمنې د سترو ګواښونو سره مخامخ شوي ده . روڼ اندو او خلکو هم د بیلابیلو دلایلو له مخې ، له خپلو هغو مشرانو پوره او پر وخت ملاتړ نه دی کړی چې هغوي غوښتل افغانستان په خپلو امکاناتو یو متکې هېواد جوړ کړي . زه دا منم چې دې مشرانو به هم خپلې نیمګړتیاوې درلودلې ، خو که خلکو او روڼ اندو په شریکه له دغو اقداماتو ننګه کړي وئ او د هغې په پلې کولو کې یې خپله دنده سمه پلې کړي وئ ، افغانستان به داسې زیربناوي درلودلی چې ورانول یې جنګې کړیو ته اسان کار نه وئ . په تیرو څه د پاسه درې کلونو کې چې د افغانستان د اقتصادي‌‌‌‌‌‌ ودې ، مالې دسیپلین د ټينګښت او پر کورنیو امکاناتو د اتکا اړوند ، نسبې ښه خوځښت پيل شو ی ، لېدل کیږي چې د سبوتاژ کوونکو په وړاندې د خلکو او روڼ اندو چلن د زیات ‌‌‌‌‌‌ډا‌‌‌‌‌‌ډ وړ نه دی . له دې کبله د سیمې او نړۍ په کمین کې ناستې کړۍ ، د ملامتۍ پړه یوازي په هغه چارواکو اچوې چې په دغو پریکړو کې عمده رول لوبوې . سمونونه او نوښتونه هغه وخت ښه پایله لري چې خلک او د ټولني اګا قشر ور څخه ملاتړ وکړي .
‎همدارنګه هغه هېوادونه چې د افغانستان په اقتصادي وده او مالي پياوړتیا کې مهمه برخه لري ، نه دې توانیدلې چې د سبوتاژ کوونکو په مخنیوي کې له افغان وطنپالونکو مشرانو څخه ملاتړ وکړي . دمدرحاله امریکا ، هندوستان او یو لړ نور غربې هېوادونه د افغانستان په اقتصادي وده کې د پام وړ پانګونه کوي ، خو د پانګونو په وړاندې د پرتو ګواښونو اړوند ‌‌‌‌‌‌ډير لږ او یا هم هیڅ نه کوي . د پانګې د ضایع کېدو او په دې برخه کې د شوي فساد د پړې ګوته هغوي ته نیغیږي چې د پانګونې د جلبولو او مدیریت چارې ورتر غاړې دي . که لږ موضوع روښانه کړو ، وینو چې هندوستان د افغانستان په بیا جوړونه کې دریم ځاې لري ، خو کومه جګړه چې په افغانستان کې نښتې تر یوي کچې د پاکستان او هند د ګټو جګړه ده چې افغانان په کې د اور د لرګیو په توګه استعمالیږي ، خو د جرړې د بیخې ایستلو له پاره هندي لوری هغه ګامونه نه پورته کوي چې په افغانستان هندوستان دواړو کې د تلپاتې سولي د راستنولو لامل شي ! ورته حالت د امریکا او غرب په مرستو کې هم لېدل کیږي چې ، هر وخت د دې مرستو داستان د افغانانو له غوږونو تیرول کیږي او کله هم موضوع دومره توده شي چې سیګار هم په کې د خپلو ګوت نیونو تنده ماته کړي . خو که کوم افغان مشر بیا د مرستو د ضایع کېدو کورنې او بهرنې تخلف کوونکې ټينګ کړل ، بیا نه نړیواله ټولنه او نه هم تر یوي کچې افغان ولس او د هغې روڼ اندې د موضوع د تعقیب کوونکو تر څنګ ودریږې . که حالت په همدې شان ادامه وکړي ، ګومان نه کوم چې د هېوادوالو له منځ څخه به داسې مشر او چارواکی راووځې چې د وطنوالو د بشپړ باور څخه برخه من شي . په دغه لوبه کې د افغانستان ‌‌‌‌‌‌ډير پوه او هوښیار شخصیتونه ورو ورو خپل اغیز له لاسه ورکوي او هغه کړۍ او عناصر ورځ تر بلې پياوړې کیږي څوک چې د سمونونو ، د اقتصادي ودي او مالي دسپلین پر خلاف عمل کوي او د فشار په وخت کې د خپلو کورنیو او بهرنیو ملاتړو ناپاکه غیږو ته ځانونه ورغورځوي . وضع دومره خرابه ده چې په نسبې ‌‌‌‌‌‌ډول ښه مدیریت کوونکې چارواکې خپل کرکتر بدلولو ته مجبوریږي او د معامله کوونکو کړیو لورته د تمایل په فکر کې لویږي . زموږ جګړه زپلی ولس چې د زیاتو نورو ورته ستونزو سره مخامخ دی ، دا یو بل مشکل دی چې د هغوي په اوږو لا نور فشار زیاتوې . هېوادوال او د هغوي روڼ اندې باید وضعیت ته په کتو ، له خپلو هغو مشرانو او چارواکو ملاتړ وکړي چې د هېواد د سیاسي پوځي حالت تر څنګ د اقتصادي ودي او مالي دسپلین په هدف د وړ مدیریت ظرفیت او اراده لري . همدارنګه په حکومت او نړیواله ټولنه زور راوړې چې په هیڅ صورت د تخلف کوونکو خوا ونه نیسې او په هیڅ بهانه مفسدین او تخلف کوونکې د پنا اخستو چانس او ځاي ونه لري . همدارنګه له نړیوالي ټولني وغواړي ، که ریښتیا هم دوې له افغانستان سره د مرستې اراده لري او غواړي افغانان د دوي د مرستو منندوي او احسان من شي ، اړینه ده د هېواد دننه او بهر د هغو مرکزونو په له منځه وړلو کې د افغانانو سره مرسته وکړي ، کوم چې جګړه ، سیاسي ، اقتصادي او فرهنګي بې ثباتې له هغې ځایونو ، سرچینه نیسې .
‎همدارنګه د هېواد وطنپالونکو سیاسي ګوندونو ، مدنې ټولنو ته په کار ده چې د افغانستان او د هغې د هېوادپال تخصص لرونکې قشر او پاک لاسو ملي کادرونو په دفاع کې ودریږي او په دې مهمه برخه کې وطن له نورو ضایعاتو وژغوري .

‎په درناوی

 

د افغانستان د ملي پرمختګ ګوند د دارالانشا اعلامیه

 

بسم الله الرحمن الرحیم

کابل — افغانستان

۷ / ۸ / ۱۳۹۷

دملی ، سراسری ، دموکراتیک اغیزمن واحد ګوند دجوړښت لپاره د خلکو کور خونو ، د کابل بې پري شورا ، د یو شمیر خلکې ریښه لرونکې ګوندونو او غیرتنظیم شوو ملګرو د ۹ میاشتو شاوخوا دیالوګ او خبرو اترو د نتیجو په هکله 

د افغانستان د ملي پرمختګ ګوند دارالانشا په مینه او هر اړخیزه توګه د خلکو کور خونو ، د کابل بې پري شورا ، د خلکې ریښه لرونکو یو شمیر ګوندونو او سازمانونو هغه تودي خبرې اترې ، کمینټونه او سپارښتنې چې د ګوندي یووالي او یو سرترسري ‌‌‌‌‌‌ډموکراتیک او وطنپالونکې ګوند د تشکیل په هکله کړي ، جوړونکې ، لاره ایستونکې او پلې کیدونکې بولي . له هغې بشپړ ملاتړ کوي او د شوي بحث د عمومې مضمون په روحیه د یو سرترسرې ګوند په را اوچتیدو کې فعاله برخه اخلي .

د ګوند د دارالانشا غړي په مجموع کې د ۹ میاشتو شاوخوا شوئ بحث د یوه دموکراتیک او وطنپالونکې ګوند د جوړیدو له پاره ګټور بولې او په شوو خبرو اترو ، نظر څرګندونو او کمینتونو کې د نظریاتو د توپير مطرح کیدل او یا مخالفت د دموکراسۍ غوره ځانګړتیا بولې او هغې ته درناوی کوي.

دارالانشا د یووالي او جبهو جوړولو په برخه کې د افغانستان د ملي پرمختګ ګوند ، چې یو وخت د ملي ګوند ، د وطن د ترقۍ ملي ګوند په نومونو هم یاد شوی ، تجربه ، عملي کار او صداقت ستایي او د مردم له ګوند څخه چې د فکري او تشکیلاتي انحراف لار یې خپله کړي وه ، په زړورتیا واټن نیول یو اصولي اقدام بولي .

سربیره پر دې چې ملي پرمختګ ګوند ، د زیاتو تشکیلاتي مخته پرتو ستونزو سره مخامخ ‌ؤ او د انشعاب په ټپونو يې د ګوندي بیا رغاونې پټۍ لا نه وي ایښې چې ، د ګوندي مکلفیت له مخې د خلکو کور خونو ، د کابل بې پري شورا او د یو شمیر ګوندي تړا‌ؤ نه لرونکو ملګرو د یووالي د پيل شوي بهیر څخه د ننګې او ملاتړ په فعالیت بوخت شو .

په خواشینۍ باید ووایو چې د ګوندونو ، سازمانونو یو شمیر استازو او ګوندي تړا‌ؤ نه لرونکو ملګرو زموږ د عینې ستونزو له درک کولو پرته په ګوند او ځينو کادرونو ‌‌‌‌‌‌ډول ‌‌‌‌‌‌ډول ټاپې ولګولې او د هغوي په وړاندي یې تحریک کوونکې ژبه او قلم وکارولو . هڅه یې وکړه چې خپل ځانونه د یووالي اصلي مدافعین او موږ د یووالي مخنیونکې وښيي .

څرنګه چې د ملي پرمختګ ګوند مشرتابه او غړو د ګوندي یووالي په هکله عملي کاري تجربه لرله ، په پوره حوصله مندۍ یې دیووالي د پيل شوي بهیر ‌‌‌‌‌‌ډله ایزو او انفرادي غړو ته ثابته کړه ، چې د ملي پرمختګ ګوند د عالې ګوندي سیاسي فرهنګ په درلودلو سره ، د یووالي بهیر ټولو خوا‌ؤ ته درناوی کوي او په سړه سینه او مغزو ، د نظر اختلاف او بیلا بیلو لیدلورو ته د معاصرې دموکراسۍ په هنداره کې ګوري او د هیڅ یوي خوا د نفې کولو موخه نه لري او د مینه والو لورو په اشتراک د ګوندي یووالي پلو ته په زړورتیا مخته ځې .

اوس چې د خلکو کور خونو ، د کابل بې پري شورا ، د خلکې ریښه لرونکو یو شمیر ګوندونو ، سازمانونو او ګوندي تړا‌ؤ نه لرونکو ملګرو له منځ څخه یوه اجماع راوتلې او د ګوندي یووالي په لور د اشتراک په ‌‌‌‌‌‌ډيرو ټکو یې موافقه او لاسلیک کړی ، دادی موږ یو ځاي مخته ځو او هغوي چې د ګوند او یا شخص له نامه یې په نورو پړي اچولي ، بې له کوم څرګند دلیل زموږ د راټولې شوي اجماع څخه وتلې او یایې خپلې اړیکې ورسره سړې کړي دي .

په داسې حال کې چې د افغانستان د ملي پرمختګ ګوند دارالانشا د یووالي له اجماع څخه د وتلو چلند خواشینونکی بولې ، د ګوندي یووالي د بهیر په ټولو خوا‌ؤ ، د خلکو کور خونو ، د کابل بې پري شورا ، ګوندونو ، سازمانونو او ګوندي تړاو نه لرونکو ملګرو غږ کوي چې رامنځ ته شوي اجماع وساتې او د یوه دموکراتیک او وطنپالونکې ګوند د جوړیدو کار ژر پيل کړي .

د ګوند دارالانشا په داسې حال کې چې د خلکو کور خونو ، د کابل بې پري شورا او د ګوند د غړو له پلې شوي کار او فعالیت څخه مننه کوي ، د ملي پرمختګ ګونددارالا نشا خپلو شوراګانو او ګوندي غړو ته دنده سپاری چی دلاندی مواردو په عملی کولو کی چټک ګامونه پورته کړی او پورته یاد شوو ، دیووالی اجماع ټولو شاملو ګوندونو او خوځښتونو ته وړاندیز کیږی چی په دی هکله زمو ږدګوند سره همغږی شی 

  • د افغانستان د ملي پرمختګ ګوند لارښوونکې ارګانونو ، شوراګانو ، غړو دنده سپارل کیږي چې د تیر په څير د خلکو کور خونو ، د کابل بې پري شورا ،‌ خلکې ریښه لرونکو سازمانونو او ګوندي تړا‌ؤ نه لرونکو ملګرو سره د ګوندي یووالي بهیر په چټکتیا او بریالیتوب کې لا نوره مرسته وکړي او د یوه سرترسري دموکراتیک او وطنپالونکې ګوند جوړیدل په حقیقت بدل کړي .
  • د خلکو کور له خونو ، د کابل بې پري شورا ، د یووالي بهیر کې د شاملو سازمانونو او ګوندي تړا‌ؤ نه لرونکو ملګرو څخه په درناوي هیله کیږي چې د رامنځ ته شوي اجماع د هغو موافقو پر بنست چې د یووالي خوا‌ؤ پرې لاسلیک کړی ، د یوه دموکراتيک او وطنپالونکې ګوند د جوړیدو کار چټک کاندي او اجازه ورنه کړي تشکیل شوي اجماع د پاشل کېدو په لور رهې شي .
  • د دې له پاره چې د ګوندي یووالي کار او د ګوند جوړیدل یقینې شي ، وړاندیز کیږي چې د ګوندونو او سازمانونو له اوسنیو نومونو څخه ماسیوا ، په جلا نوم نوی ګوند جوړ کړل شي او د ګوندونو او سازمانونو هیڅ اوسنی مشر دې د موقتې ګوندي دوري مشرتوب په غاړه نه اخلي .
  • څرنګه چې په هیواد کې څلور لسیزي افغان وژونکې جګړه ادامه لري ، ټولنه د نفاق په اور کې سوځې ، د ګوندي یووالي لورو ته وړاندیز کیږي چې ګوندي اسناد د پخلاینې او منځلارېتوب پر اصل جوړ کړل شي چې ګوند د ټولني په بیلا بیلو قشرونو کې د ننوتلو او اعتبار واک او اغیز تر لاسه کړي .
  • خلکې مخینې او تیر ته په پوره درناوي ، د هغې دورې د کار او فعالیت مثبتو ټکو ته په راتلونکو فعالیتونو کې د ځاي ورکولو تر څنګ ، وړاندیز کیږي ګوند د معاصرې دموکراسۍ په نوي بنسټ جوړ او د خلکو رایه د افغاني ټولني په ټولو کچو کې د واک د لیږد وسیله شي او په هر ‌‌‌‌‌‌ډول اصلاحاتو راوستلو کې خلک وپوښتل شي .
  • راتلونکی ګوند باید د هر ‌‌‌‌‌‌ډول افراط څخه خلاص ګوند وي ، د جګړې زپلې افغانستان د هر هیوادوال د غږ د اوریدو مرکز او د خلکو د هرې کتګورۍ د ستونزي د اوریدو ‌‌‌‌‌‌ډا‌‌‌‌‌‌ډمنه مرجع وي . ګوند کې باید د کیڼ او ښې افراط له پاره د ودي یوانچ ځاي نه وي ، هر څوک باید ‌‌‌‌‌‌باور وکړي چې د جګړي د هر مصیبت په هکله خبرې زموږ د ګوند له خوا ښې اوریدل کیږي او هلته یې د حل لارو اړوند ښه مشوره ورکول کیږي .
  • ګوندي یووالی اوجوړښت ، باید د دموکراسۍ اصولو پر بنسټ وشي . له لاندې څخه پورته ته د ګوندي ټولو شوراګانو ، ارګانونو او د هغې د مسولینو انتخابې کیدل ، دود وګرځې او د هغوي په وړاندي تل مقاومت وهڅيږي څوک چې د ټاکنو اصل معاملې ته ږدي .
  • افغانستان او د هغې خلک د ښې او چپ افراط ، د بې سارې چلندونو قربانې ګرځید لی ، خلک له دې غبرګو چلندونو سخت ستړې شوي . خو افراطيون لا تر اوسه خپلې ناکامې نسخې له جګړي څخه د افغاني ټولني د ژغورنې په موخه مشورې ته وړاندې کوي . اما زموږ ګوند د حالاتو د ژورې څيړنې په پایله کې ، د خلاصون او د جګړي د ټپونو رغولو امکان دښی او چپو افراطی کړنو پرته په یو دموکراتیک وطنپالونکې ګوندي چلند کې ګورې او له ټولو سوله خوښوونکو او ترقې غوښتونکو ځواکونو څخه د ورته چلند د غوره کولو ارزو کوي .
  • د ګوند دارالانشا ، د پورتنیو ټکو په نظر کې نیولو سره ، د خلکو کور خونو ، د کابل بې پري شورا ، خلکې ریښه لرونکو ګوندونو ، سازمانونو او ګوندي تړا‌ؤ نه لرونکو ملګرو څخه چې د ملي فکتور په توګه د یوه سرترسرې دموکراتیک او وطنپالونکې ګوند ، د جوړیدو غوښتونکې دي غواړي په خپلو کې یو موټی شي او د منځ ته راغلې اجماع له بطنه ، پياوړی ګوند راوباسې .

عبدالحی مالک

دافغانستان دملی پرمختګ ګوند ریس

د الحرمین الشریفین خادمین او نرم سیاست

23.10.2018Goldad khan
دوهمه برخه
د سعودي عربستان شتمنۍ:
سعودي عربستان د تېلو غټې او غني زېرمې لري. عربستان د غازو شتون له درکه هم په نړۍ کې پنځمه درجه هېواد ګڼل کیږي. سعودي عربستان یوازې د تېلو صادراتو له درکه، د کال په ملیارډونو ډالر ترلاسه کوي.
سعودي عربستان پر تېلو او غازو برسېره، د مسو، سرو زرو او اوسپنې کانونه هم لري.
د سعودي عربستان دولت که د تېلو، غازو او حجیانو له درکونو څخه لاس ته ورغلي او لاس ورتلونکي پیسې د خپلو خلکو د زده کړو پرچارو، د هغوی د روغتیا او نورو ټولنیزو ښېګڼو پرچارو باندې او د هېواد صنعتي کولو په چارو باندې لګولی وای، اوس به سعودي عربستان د نړۍ لومړی درجه آباد او صنعتي هېواد وای او خلکو به یې لا ډېر خوښ او خوشحاله ژوند درلودلو. سعودي واکمنو په دغو د کال سوونو ملیارډونو ډالرو باندې نه یوازې خپل هېواد د صنعتي دولتونو په لومړي قطار کې درولی شولو، بلکې دوی د نورو اسلامي هېوادونو او د نړۍ د غریبو مسلمانانو لاس نیوی هم کولی شولو. دوی په نورو اسلامي هېوادونو او اسلامي ټولنو کې ښوونځي او پوهنتونه جوړولی شول. دوی د مسلمانانو په سیمو کې د خیر او ښېګڼو مؤسسې جوړولی او چلولی شولې. د دې پرځای چې سعودي دولت، د امریکا په بانکونو کې خپلې پیسې بې ګټې ساتي او د امریکا بانکداران د دوی هغه مفتې پیسې په ګټو اچوي، بهتره به دا وای چې د سعودي دولت هغه پیسې اسلامي دولتونو ته په وړ شرایطو باندې، په قرضونو ورکولی او اسلامي دولتونو به په هغو پیسو باندې، د خپلو هېوادونو د پرمختګ پروژې مخته وړلی. د دغسو چارو سرته کولو په پیلو کې به له یوې څخه، د سعودي عربستان هېواد لا بډای کیدلی او له بلې خوا څخه به، اسلامي دولتونو هم پرمختګونه کولی. له دغو ډولونو چارو څخه به د سعودیانو بله ستره ګټه دا وه چې دوی به د اسلامي دولتونو او د نړۍ د ټولو مسلمانانو زړونه خپل کړي وای. د الحرمین الشریفین خادمینو له خوا څخه، د اسلامي نړۍ خلکو زړونو خپلو سره، د سعودي دولت لا ډېر پیاوړی، غښتلی او قوتمند کیدلو او د نړۍ هېڅ قوت ګوتڅنډنې نشولې ورته کولی.
که د سعودی دولت نرم سیاست چلولی وای او د سوونو میلیاردونو ډالرو وسلو اخیستلو پرځای باندې یې، د نړۍ له غریبو خلکو او په تېره د اسلامي نړۍ له غریبو خلکو سره مرستې کړي وای، دغه دولت د کوم په خاورې کې چې د مسلمانې نړۍ، تر ټولو مقدس ځایونه پراته دي، له نن څخه په لسګونو ځله زیات پیاوړی او غښتلی وای. که د سعودي عربستان دولت په سم او بشپړ ډول د مظلومو فلسظینیانو لاس نوی کړی وای، د ترامپ دولت به یوروسلیم د اسرائیلو نه وای بللی او هلته به یې خپل سفارت نه وای وروړی. سعودي دولت کولی شول، هغه کومې مرستې چې پرفلسطینیانو باندې امریکایانو باندې بندې کړلی، ځای یې دوی ډک کړی وای او دوی فلسطینیانو ته پرخپلو پخوانیو مرستو باندې، هغومرې پیسې څومرې چې امریکایانو کمې کړلې، ورزیاتې کړي وای.
د سعودي عربستان ګاونډ یمن هېواد په اقتصادي لحاظ غریب دی. که د سعودي دولت د خپل دغې ګاونډي هېواد سره، د دې پرځای چې په رکټونو باندې یې وولي او درنه بمونه پرې وغورځوي، د یمنیانو ښځې، ماشومان، زاړه او ځوانان ووژني او هغوی له ډول ډول رنځونو او لوږو سره مخ کړي، له هغوی سره اقتصادي مرستې کولی، د یمن خلک به د دوی د احسان لاندې وای او د دوی هرې غوښتنې ته به یې غاړې اېښودلی. یمنیانو به لکه همدا د اوسني وخت خپلمنځي ستونزو او جنجالونو پرمهال باندې، د سعودي دولت ته رجوع کولی، د دوی منځګړیتوب ته به یې غاړې کېښودلی او د دوی پرېکړې او فیصلې به یې منلی او عملي کولی. د سعودی دولت دنده دا وه چې د یمنیانو ستونزو په حل کې یې منځګړیتوب کړی وای او مخالفې ډلې یې روغې او جوړې ته سره رسولی وای، نه دا چې د یوې ډلې په ملاتړ، بله ډله د بمبارویو لاندې راولي.
که د سعودي عربستان دولت د دې پرځای چې د یمن ښځې، ماشومان، زاړه او ځوانان ووژني او د یمن خلک له ډول ډول رنځونو او لوږو سره مخ کړي، هغوی ته مالي مرستې ورکړي وای، دوی به نه یوازې د یمن خلکو زړونوته، بلکې د ټولې نړۍ مسلمانانو زړونو ته لا سترې لارې پرانیستلي وای.
د یو داسې دولت له واکمن سره، چې هغه د الحرمین الشریفین خادم او ساتونکی واوسي، پر کومو چا باندې د زور لاس پورته کول او د درنو او حتا سپکو وسلو کارول نه ښائي.

که څه هم چې د سعودي عربستان او واتیکان دولتونه یو شانتې دولتونه نه دي. خو په ځینو برخو او په خاصه توګه، د دیني خدماتي برخو کې نیږدېوالی سره لري. ځکه د سعودي عربستان واکمن ځانونه د الحرمین الشریفین خادمین بولي او د واتیکان دولت مشران هم ځانونه د خپلو هم مذهبو عیسويانو لارښودان او د همعقیده خلکو خذمتګاران ګڼي. نو له دې کبله چې دغه دواړه دولتونه یو څه نا څه سره پرتلې کړل شي، لوستونکوته لاندې د واتیکان دولت هم لنډ غوندې ورپېژنم.

پر پاکستان فشار ګلبدين غږوي

حکيم روان

په دې ورځو کې د افغانستان او شاوخوا سيمو سياسی او نظامی حالات د بدليدو په درشل کې دي . د افغانستان او جنوبی آسيا له پاره د امريکا د متحده ايالاتو ستراتيژی د خبرو او تبليغاتو له بريده اوړي او د عمل پړاؤ ته داخليږي .

پاکستان چې ټول عمر يې د نړۍ او نړيوالو د عامه ذهنيت سره د پيشو او موږک په لوبو وخت تېراوه ، داسی ښکاري چې د دې لوبو وخت پای ته رسيدلی دی . د لويديځوالو او په سر کې يې د ډونالد ټرامپ په خبره  د « امريکايي احمقانو » سرونه د پاکستانی شيطان په شيطنت او منافقت خلاص شول . پاکستان تل د مريې په نقش کې ډېر ښه اوريدونکی او منونکی غلام وو خو اوس د مريې څښتن ته پته ولګيده چې مريې يې غاښونه هم لري. امريکايي غټ سرو غوښتل ، پاکستانی مار په خپل جيب کی وساتي او د اړتيا په وخت کې ، د نورو د چيچلو له پاره له هغه ګټه پورته کړي . « احمقان » له دې غافل وو چې مار خپل څښتن هم چيچلی شي . دوی غوښتل چې سرماتوونکی واقعيتونه په رشوتونو ، خبرو او نصيحتونو ، منترو او جادو بدل کړي .

څوک په دې حقيقت نه پوهيدل چې د طالبانو او راز، راز تروريستی ډلو د تربيت او روزنې مرکزونه په پاکستان کې دي ؟ کوم « احمق » تر اوسه په دې حقيقت نه پوهيږي چې تروريسم د پاکستان د بقاء او پايښت ستني ده ؟ له حقيقت نه انکار او سترګې پټول حقيقت له منځه نه وړي . له نېکه مرغه د پاکستان د تروريستی ماهيت په اړه امريکائي غټ سرو ته هم نور اغماض د منلو نه دی .

له دې امله امريکا غواړی خپل مريې پاکستان اطاعت ته وادار کړي ، کنه د هغه په وړاندې له بنديزونو نيولی د هر ډول تدابيرو د نيولو احتمال څوک نه شی ردولای . په غالب ګمان به امريکا له سعودی او اماراتو هم وغواړي چې پاکستان اطاعت ته وهڅوي، خو که د هغوی هم ونه مني نو امريکا به د خپلو مرستو د بنديدو تر څنګ ، پاکستان د خپلو عربی مريانو له مرستو هم محروم کړي . پاکستان چې تر ننه د يوه سوالګر په توګه ژوند کاوه ، نور به يې د خيرات سرچينې بندې شي . که څه هم پاکستان د امريکا د ويرولو له پاره د روس پښو ته ځان غورځوي ، خو امريکا پوهيږي چې روس د ځان سره مرسته نه شی کولای ، نو د پاکستان له ۲۰۹ مليونی ټولنې سره به څه مرسته وکړي؟

د پاکستان بله هيله چين دی . تجربو او ژوند ښودلي ده چې چين حتی د خپل ځان له پاره هم له مخامتيا ډډه کوي ، نو د پاکستان له پاره به هيڅکله هم خپل اقتصادی او نړيوال اړيکی قربانی نه کړي .

پاکستان خپلو تروريستی سياستونو په داخل او خارج کې د سختو او مرګونو ګواښونو سره مخامخ کړی دی . له دې امله اوبو په سر اخيستی پاکستان د نجات په هيله هر خس او خاشاک ته لاس اچوي . په دې ترڅ کې پاکستان د ګلبدين حکمتيار د خپلې سوزيدلی او بيکاره پرزې سره هم هيلې غوټه کړي دي . حکمتيار د خپل ولينعمت ( آی-اس-آی ) په دستور،  سهار او بيګاه غونډې جوړوي او هڅه کوي چې د پاکستاني بادار د رضايت له پاره د افغانستان د دولت او راتلونکو ټاکنو اعتبار تر سوال او پوښتنې لاندې راولي .

همدارنګه هيوادوالو به پام کړی وي ، کله چې د امريکا متحده ايالاتو پر ايران د خپلو بنديزونو د دوهم پړاؤ اعلان وکړ ، چې په نږدې راتلونکی کې به عملی شي او آخوندی رژيم با لا زيات د خپل مظلوم ولس د قهر او غضب سره مخامخ کړي، د ايران تالی څټو وار د واره د افغان او متحده ايالاتو پر نظامی توافقنامې د تجديد نظر غوښتنه را پورته کړه .

حکمتيار چې له دې پخوا يې ځان د ټاکنو اصلی داعيه لرونکی باله ، نن د پنجاب په فرمايش افغان ټاکنې د خارجی سفارتونو يو نمايش بولي . پاکستانی ټاکنې د آی-اس-آی او پاکستانی فاشيستی نظاميګرو او اجيرو قاتلانو نمايش نه بولي ، خو افغان ټاکنې د خارجی سفارتونو نمايش بولي . حکمتيار وايي : « په ټاکنو کې وړونکی او بايلودونکی به نه د ټاکنو کميسيون او نه د رايو صندوقونه ، بلکی ځواکمنی خارجی کړۍ ټاکی » . د پاکستان ملاتړی ګلبدين حکمتيار دا بی شرمه څرګندونې په داسی حال کی کوي چې په ننګرهار ، هلمند او تخار کې د ټاکنو د کمپائن په موکه د حکمتيار ملګرو ، پاکستانی نوکرانو لس ګونه افغانان بيا ځکه په وينو ولمبول چې په ټاکنو کې برخه آخلي . حکمتيار هم خپله دنده نه ده هېره کړی او غواړي په خپلو زهرجنو تبليغاتو د ټاکنو پر ضد د پاکستانی موخو له پاره خپل دين اداء کړي . د دين سوداګر حکمتيار اوس د پاکستان د ګټو ټيکه داري هم  کوي .

اوس خو کوندې پته لګيدلي وي چې ټول وطن پلورونکی د يوه قماش څخه دي . طالب ته دنده سپارل شوي ده چې د وسلې په زور د ټاکنو مخه ونيسی ، ښاغلی حکمتيار مؤظف شوی تر څو له د ننه د ټاکنو اعتبار زيانمن کړي . عطا نور او محقق هم د ايران او روس په وړاندې خپل دين په ډيره وفادارۍ سره اداء کوی او د ټاکنو د کميسيونونو د دروازو د تړلو په موخه يې د تحصن خيمې ودرولې ، خدای او وس .  په دې کار کې چپ نمايان هم ځانونه کم نه بولي ،  افغان ټاکنې د حکمتيار په شان امپرياليستی نمايش بولي . ليدل کيږی چې ښۍ او کيڼې بنسټ پالنې سره خويندې دي .

که افغان ټاکنې د خارجي سفارتونو نمايش وي ، نو د اسلامی رهبر حکمتيار زوی ولې په دې نمايش کې برخه آخلي ؟ خان همدا کوي ، همدا !

له يوې خوا حزب اسلامی ، جمعيت اسلامی، جنبش اسلامی، وحدت اسلامی ، اتحاد اسلامی ، فساد اسلامی ، غصب اسلامی ، چاچاق اسلامی ، وطنفروشی اسلامی ، نوکری اسلامی په ښکاره د ټاکنو خلاف دي ، له بلې خوا خپل غلا شوي مليونونه مصرف کوي ، تر څو خپل نورچشمان ( راتلونکی نوکران او وطن پلورونکی ) د پردو خدمت ته تيار کړي او د خلکو د رښتينو استازو پر ځای د خلکو او وطن دښمنان پارلمان ته واستوي او په دې توګه په سياست او پارلمانی ټاکنو کی د خلکو مشارکت بې پايلو کړي . دوی په سياست کې د خلکو د ګډون دښمنان دي او غواړی سياسی واک ځانونو او وروسته خپلو اولادونو ته ميراثي کړي .

د ټاکنو سره د غلو ، لنډغرو ، داړه مارانو او پردو د نوکرانو دښمني او د دوی په واسطه د ټاکنواعتبار ته زيان رسول ، د ټاکنو د فوق العاده اهميت استازيتوب کوي .

مونږ باور لرو چې تيرې ، اوسنی او راتلونکی ټاکنې به هم له درغليو خالی نه وی ، ځکه زمونږ ټولنه د دين ټيکه دارانو د پاکستانی اجيرو قاتلانو او ايرانی مذهبی فاشيستانو په مرسته د سقر کندې ته غورځولي او زمونږ هډونه يې مات کړي دي . مونږ به تر ډيره په دې مات ، ګوډ ځان د ډېرو هغه څه کولو توان ونه لرو ، کوم چې زمونږ د وياړلی ولس د شان سره ښايي ، خو حتی د درغليو سره مل ټاکنې او د کمزورو ټاکنو په پايله کی کمزورې واکمنۍ  د ښيو او کيڼو ګمراهانو له استبداد ، خپل سريو او خونخوارو واکمنيو بهترې دی . هيڅوک په يوه ورځ ښارونه نشی جوړولای . مونږ دموکراسی تجربه کوو ، خلک د ټاکنو په کمپاينونو کی بيداروو او د دين له ټيکه دارانو ، او د پردو د نوکرانو له ناولو مخونو نقابونه ايسته کوو ، تر څو خلک هغوی وپيژنی او خپله لاره له دې شرمښانو جدا کړي .

ټول بايد پوه شی چې د افغان ولس لاره روښانه ده ، دا لار د ټاکنو ، د خلکو د مشارکت د ولس د رضايت ، ملی وحدت ، سولې او په امن کې د ګډ ژوند ، پخلاينې ، ګډ کار ، د باور او متقابل درناوی لاره ده . د افغان ولس لاره د نړيوالو سره د توپيرونو سره سره د متقابل درناوی پر بنسټ د دوستۍ او همکاری لاره ده . تاريخی تجربو ثابته کړي ده چې افغان ولس کرکه ، دښمني او توپيرپالنه نه مني . له نېکه مرغه افغان ولس له تروريسم ، ښۍ او کيڼې بنسټ پالنې خپله لاره جدا کړي ده . پای