استاد رضایی
دافغانستان دخلکو دترقی ملی متحدگوند دمرکزی شورا د اجرائیه بیرو غری او در کابل ښار ګوندی شورا رئیس
قلم می کله ناکله ګلی کوي چی په ما نه لیکی
نوآیا زما دقلم ګیله پرځای ده او که زما صبر اوحوصله ؟
که دقلم ګیلی ته ځیر شم څه ناڅه حق پجانب ښکاری داځګه چی دبیان اولیکلو دآزادی ډنډوره خوحتی د اوسنی دولت دافتخاراتو ورځنی شعار تشکیلوی.
خودی ته ئی پام ندی چی دلسګونو لیکوالو، ژورنالیستانو اوخبرنګارانو دوهلو،زورولو او ګواښونو عرایض اودوسی په څارنوالیو اومحاکمو او حقوقی مراجعو کښی دډیری مودی را پدیخوا پرتی دی او نالاینحل ژوند تیروی هان تردی سرحده پوری چی دجمهور رئیس دوم مرستیال به ئی هم نشی حلولای ځکه چی دلومړی شخص لخوا ورته دنده سپارله شویده
خیر دی زما قلمه – حوصله ولره – پدی تولنه کی دومره بدبختی ګانی وجود لری چی په لیګلولو کی ئی دنورو قلمونه ستړی شول اوپه لستولو کی ئی ډیر خلک ستړی شوی او یا ئي په ویولوئی دیړستړی شوی – خو دکاڼه غوږونو دپاره ویل Continue reading
