پشم سالار
کننـــــد همجنس با همجنس پرواز – سیــــاف و اسماعیــل گشته دمسـاز
دو نیروی شقـــــاوت دو شـرارت – ندارند شهـــــرتی جز قتل و غارت
یکی ریشوی دیگرهم ازین دســت – چو ضلع ســـــومی گردیده پیوست
به یـــــاد دارم از ایـــــام تحصیـــل – سیاف راکی بودی این قال واین قیل
نه ریش ونی لبــــاس زهد نه دستار – نه ثروت نی چنین رفتـار و کردار
چو شد زنگیی زر،سازش دگر کرد – زبهر مصلحــــت جامه بـــدل کرد
نداشتند ثـــــروت و نی مکنت و جا – کنـــــون گشتند زقارون هم دو بالا
به پای اجنبــــــی گـــــردیده اند خم – به پاس دالــر ودینـــار و درهــــم
بنــــــام دین نمودند قتـــــل وغارت – جهــــــاد شان نبود جز بهر ثروت
طمــــــع و آز شــــــان افتـــاده بالا – کنـــــون خواهند مقام صدر و والا
همــی خواهــــند زمام ملک افغان – که چرخ شـــان بود دایم به دوران
همی گویند کنون ازعدل وانصاف – فریب و خدعه است ازبهر اهداف
کف دستش بـــــود شمشیر اســلام – نه اسلامش بود مطلـــب سرانجام
اگر خونریز نباشد نیســــت سیاف – نــــــدای صلح باشد حرف گزاف
چو حیـــــوان درنده تشنه درخون – فتـــــــاده درکمین ازبهر شبخـون
نــــــدارند معرفـــت از بهر تیمار – روانشـــــان بهر شر افتاده بیمـــار
ازین سرمه که آزمودید یک بـار – گنــــــاه است گر بیازمایید دگر بار
بری گـوید ز رنج و درد و ملت – نمــی شاید ازین بیش وهم وغفلت
ف.بری