حزب ساختار روشمندی است که اعضای آن از برنامه، اساسنامه و پالیسی واحد پیروی کرده و به خاطر تحقق آن مبارزه میکنند. در حقیقت مفکوره اساسی پیکار مبارزاتی آن در همان برنامه عمل انعکاس می یابد.
رشد جوامع بشری و توسعه سیاسی سبب شد تا در اروپا به ویژه در قرن هژده و نزده احزاب سیاسی بیشتر عرض وجود کنند. سمت و سو دادن به حرکتهای پراگنده در یک سیستم انسجام یافته در دستور کار احزاب قرار گرفت. نتایج ملموس نیز از این احزاب در روند توسعه سیاسی آن کشورها بدست آمد. یادآوری از تجارب جهانی برای آنست که راه های انتخابی ما چیزی نا مکشوف پنداشته نشود. Continue reading →